هضم غذا چندساعت طول می کشد؟

هضم غذا چندساعت طول می کشد؟

در زندگی ماشینی امروزی، به خصوص در شهرهای بزرگ و پرجمعیت، به علت اشتغال و گرفتاری زیاد، افراد زمان کافی به صرف غذا اختصاص نمی دهند و معمولاً غذای خود را با شتاب و عجله و در فرصتی محدود مصرف می کنند. این امر موجب می شود که آنان نتوانند غذا را با آرامش و به طور کامل بجوند و میل کنند و این مسئله چنانچه ادامه یابد، منجر به عادت تند غذاخوردن و خوب نجویدن غذا می شود. شتاب زدگی به هنگام صرف غذا و خوب نجویدن آن، اشکالاتی برای سلامت انسان در بردارد.

چند نکته درباره فرآیند هضم

-هضم غذا در بدن انسان حدودا 24 تا 72 ساعت به طول می انجامد.

-فرآیند هضم از زمان ورود غذا به دهان آغاز می شود.

-اسید معده یکی از عوامل مهم هضم محسوب می شود.

-بعد از عبور غذا از معده و ورود به روده کوچک بقایای غذای هضم شده توسط معده در معرض شیره های گوارشی، صفرا و آنزیم هایی از کبد و پانکراس قرار می گیرند.

هضم غذا چقدر طول می کشد و به چه عواملی بستگی دارد؟

در بیشتر موارد غذا در مدت زمانی بین 6 تا 8 ساعت از معده وارد روده کوچک می شود و از آنجا به روده بزرگ می رود. زمان دقیق فرآیند هضم غذا متفاوت است و بستگی به عوامل متعددی دارد. برخی از مهمترین این عوامل شامل موارد زیر است:

مقدار و نوع غذا 

غذاهای غنی از پروتئین و غذاهای چرب مانند گوشت و ماهی نسبت به غذاهای سرشار از فیبر مانند میوه ها و سبزیجات زمان بیشتری برای هضم نیاز دارند. شیرینی ها مثل آبنبات، کراکر و کیک در بین غذاها سریعترین هضم را دارند.

جنسیت

در سال 1980 تحقیقی بر روی تعداد زیادی زن و مرد صورت گرفت. نتیجه این تحقیق نشان داد که عبور غذا از روده بزرگ به طور متوسط در زنان 47 ساعت به طول می انجامد در حالی که این زمان در مردان 33 ساعت است. بنابراین هضم غذا در مردان سریعتر از زنان است.

وجود مشکلات گوارشی 

بیماری کرو ، دیورتیکولیت و سندروم روده تحریک پذیر برخی از مشکلاتی هستند که می توانند روند هضم غذا را کند کنند.

هضم غذا چقدر زمان می برد؟

به طور کلی، غذا بین ۲۴ تا ۷۲ ساعت در دستگاه گوارش شما در حرکت است. زمان دقیق حرکت به مقدار و نوع غذاهایی که خورده‌اید بستگی دارد.

این زمان همچنین بر اساس عواملی مانند جنسیت، متابولیسم، و اینکه آیا شما مشکلات گوارشی دارید که می تواند روند را کند یا تسریع کند، بستگی دارد.

در ابتدا، غذا نسبتاً سریع از طریق دستگاه گوارش شما عبور می‌کند. ظرف ۶ تا ۸ ساعت، غذا از طریق معده، به روده کوچک و سپس روده بزرگ می رسد.

هنگامی که غذا به روده بزرگ شما می رسد، محتوای نیمه هضم شده وعده غذایی شما می تواند بیش از یک روز یا بیشتر آنجا بماند.

محدوده زمانی نرمال برای انتقال شامل موارد زیر است: عبور از معده (۲ تا ۵ ساعت)، انتقال در روده کوچک (۲ تا ۶ ساعت)،  انتقال در روده بزرگ (۱۰ تا ۵۹ ساعت)، و انتقال کل روده (۱۰ تا ۷۳ ساعت).

میزان هضم شما نیز بر اساس چیزی است که خورده‌اید. هضم کامل گوشت و ماهی ۲ روز طول می‌کشد. پروتئین ها و چربی ها‌ی موجود در آنها مولکول های پیچیده ای هستند که مدت زمان بیشتری طول می‌کشد تا از هم جدا شود.

در مقابل، میوه‌ها و سبزیجات که سرشار از فیبر هستند، می‌توانند در کمتر از یک روز از گوارش شما عبور کنند. در واقع، این غذاهای پر فیبر به طور کلی به عملکرد بهتر دستگاه گوارش شما کمک می‌کنند.

سریع‌ترین غذاهایی که هضم می‌شوند، غذاهای فرآوری‌شده و شیرین مانند آب نبات‌ها هستند. بدن شما در عرض چند ساعت آنها را از بین می برد و به سرعت دوباره شما را گرسنه می‌کند.

سعی کنید ۶ مورد زیر را بعد و قبل از غذا خوردن رعایت کنید:

۱-بعد از غذا سیگار نکشید:

آزمایش ها نشان داده است که کشیدن یک نخ سیگار بلافاصله بعد از غذا، مساوی است با کشیدن ۱۰ نخ در سایر اوقات؛ در نتیجه به همین نسبت خطر ابتلا به سرطان را افزایش می دهد.

۲-بلافاصله بعد از غذا، میوه نخورید:

خوردن میوه بلافاصله بعد از غذا باعث می شود که هوا داخل معده جمع شده و نفخ شدید ایجاد شود، بنابراین حداقل یک ساعت قبل از غذا و دو ساعت بعد از غذا میوه بخورید.

۳-بلافاصله بعد از غذا چای ننوشید:

مقدار زیادی اسید در برگ های چای وجود دارد که باعث محکم شدن ترکیبات و پیوندهای پروتئینی داخل غذا و در نتیجه سخت شدن هضم غذا می شود. به عنوان مثال چای دارای ترکیباتی است که جذب آهن را بسیار کم می کند.

۴-حمام نکنید:

حمام کردن باعث افزایش جریان خون در دست ها، پاها و سطح بدن و کاهش جریان خون در اطراف معده می شود، در نتیجه باعث اختلال در هضم غذا می شود.

۵-بعد از غذا پیاده روی نکنید:

در بین مردم شایع است که پیاده روی بعد از غذا، به هضم آن بسیار کمک می کند، ولی این درست نیست. پیاده روی پس از غذا خوردن باعث می شود که دستگاه گوارش در جذب غذا ناتوان شود و مواد مغذی داخل غذا جذب بدن نشوند.

۶-بلافاصله بعد از غذا نخوابید:

در این صورت عمل هضم غذا به درستی انجام نمی شود و باعث ایجاد عفونت روده و ناراحتی های گوارشی می شود.

مراحل هضم مواد غذایی به شرح زیر است:

گوارش غذا در دهان شروع می شود به همین دلیل غدا ضمن جویدن به تکه های بسیار کوچک تقسیم و با بزاق دهان مخلوط می شود. بزاق توسط غدد موجود در دهان ترشح می شود و حاوی موادی است که به تجزیه غذا کمک می کند. این ماده آنزیم نام دارد. در طول دستگاه گوارش آنزیمهای گوناگونی وجود دارد که هر کدام بخش ویژه ای از غذا را خرد می کنند.

آنزیم موجود در بزاق، نشاسته موجود در سیب زمینی، نان و شیرینی را به قند ساده تبدیل می کند چنانچه یک تکه نان را بجوید پس از مدت کوتاهی براثر عمل آنزیم مزه شیرینی احساس می شود. پس از آنکه غذا جویده شد و با بزاق مخلوط گردید، فرو برده می شود بزاق به عنوان یک نرم کننده غذا برای گذشتن از لوله ای که به معده منتهی می شود نیز کمک می کند. عمل بزاق در این قسمت مانند روغن در موتور اتومبیل است که به روانی حرکت آن کمک می کند. توسط عمل ماهیچه، غذا با فشار از لوله ای به نام مری پایین می رود. و پس از گذشتن از انتهای مری به معده می رسد. معده یک کیسه عضلانی است که شبیه یک مخلوط کننده سیمان عمل می کند. در معده غذا با آنزیم های مختلف و اسیدی قوی مخلوط می گردد. هضم پروتئین ها در معده شروع می شود و غذا چند ساعت در معده می ماند و سرانجام خارج می شود و از یک لوله طولانی به نام روده عبور می کند.

روده از دو قسمت اصلی تشکیل شده است روده کوچک و روده بزرگ.

این نامگذاری نه به علت بلندتر بودن یکی از آن دو است بلکه به دلیل گشادتر بودن یکی از آنهاست. طول روده کوچک هفت متر است. سی سانتیمتر ابتدای این لوله «دوازدهه» نامیده می شود و در آنجا آنزیم های زیادی به غذا اضافه می شود و گوارش به مقدار زیادی صورت می گیرد. در این نقطه غذا به یک مایع غلیظ تبدیل می شود و حاوی مقادیر زیادی قندهای ساده است که از هضم کربوهیدراتها به وجود آمده است و نیز دارای اسیدهای آمینه است که از تجزیه پروتئینها به وجود آمده است. گوارش در روده کوچک کامل می شود. دیواره روده کوچک را می توان با یک قطعه قالی با پرزهای بلند مقایسه کرد. این پرزها باعث افزایش سطح روده کوچک شده که در نتیجه غذای هضم شده می تواند توسط رگ های خونی کوچک موجود در دیواره داخلی روده به خوبی جذب شود.

پس از آنکه مقدار زیادی از موادغذایی جذب گردید مواد اضافی از روده بزرگ می گذرد. این قسمت از روده فقط یک متر و نیم طول دارد و همه آب از مواد زاید جذب می شود و قسمت های غیرقابل استفاده و یا غیرقابل هضم غذا از بین روده بزرگ می گذرد و توسط آخرین قسمت روده به نام «راست روده» از بدن خارج می شود. اصطلاح درست این مواد زاید، «مدفوع» است.

غذاهای انرژی زا شامل چربی ها و کربوهیدرات ها، موقعی که به روده کوچک می رسند هضم می شوند. آنها در آنجا جذب و وارد جریان خون شده و به وسیله آن به تمام نقاط بدن می رسند. بعضی از قندها می توانند بلافاصله برای تهیه انرژی به کار روند و قندهای اضافی برای ذخیره شدن به کبد می روند چربی های هضم شده اضافی نیز در زیر پوست و اطراف دستگاه هایی مانند کلیه و قلب ذخیره می شوند.

فرآورده های گوارش برای تهیه انرژی و ساخت بافت ها توسط بدن مصرف می شوند وقتی که انرژی بوسیله غذا تأمین شد مواد اضافی و زاید از بدن خارج می گردد. وقتی که بدن قندها را می سوزاند آب و دی اکسیدکربن ایجاد می شود. دی اکسیدکربن به وسیله خون به ریه ها برده می شود و آنجا با اکسیژن مبادله می گردد. به نظر نمی رسد که آب ماده اضافی باشد ولی اگر مقدار آن زیاد باشد می تواند نظام زندگی ما را برهم بزند. بسیاری دیگر از مواد اضافی حاصله از هضم و یا سلول های فرسوده در خون- که قسمت اعظم آن آب است- حل می شود. خون، این مواد غیرقابل استفاده را به کلیه ها که مانند صافی عمل می کنند می برد و در آنجاست که مواد اضافی همراه آب جدا شده و به صورت ادرار از بدن خارج می شود. بنابراین کلیه ها که مواداضافی، را دفع می کنند، آخرین مرحله از انتقال انرژی در بدن ما است.

اگر می خواهید غذای تان سریع هضم شود و معده تان نیز تقویت شود تخم گشنیز میل کنید.

تخم گشنیز هضم کننده غذا، تقویت کننده معده، کاهش دهنده قند خون و برای ترش کردن معده مفید است.

گشنیز یکی از گیاهانی است که از میوه و برگ آن استفاده می شود و محرک، مدر، مسکن و خلط آور است.از دیگر خواص گشنیز می توان به کاهش دهنده قند خون، بادشکن، تقویت معده، هضم کننده غذا، ضد تشنج، ضد کرم و ضداسپاسم اشاره کرد.

می توان برای تهیه جوشانده گشنیز ۲تا ۳گرم تخم گشنیز را دم کرده و سه بار در روز مصرف کرد.

در ضمن تخم گشنیز برای درمان گاستریت و ضدترش کردن معده استفاده کرد. برای رفع اسهال و جلوگیری از دل پیچه و برطرف کردن تشنگی مفید است.

تخم گشنیز خواب آور است، خارش های پوستی را از بین می برد و برای سرطان پوست می تواند شفابخش باشد و نشاط آور است.

مدت زمان غذا خوردن چقدر است؟

یکی از عادت‌های غذایی ایتالیایی‌ها، طولانی غذا خوردن و ساعت‌ها پشت میز نشستن است. آنها در حالی که با هم حرف می‌زنند غذا می‌خورند و گاهی حتی غذایشان سرد هم می‌شود و اصطلاحا از دهان می‌افتد…

درباره این عادت غذایی باید بگوییم که اگر غذایی تا دو ساعت هم سر میز بماند، اشکالی ندارد اما بعد از دو ساعت، در دمای معمولی بار میکروبی غذا به‌خصوص در منابع پروتئینی مثل گوشت و تخم‌مرغ بالا می‌رود. به همین دلیل بهتر است زمانی که صرف غذا خوردن می‌شود، خیلی طولانی نباشد. البته آهسته غذا خوردن، همان‌طور که بارها در مورد آن صحبت کرده‌ایم، آثار خوبی دارد اما خیلی آهسته غذا خوردن و طولانی شدن مدت صرف غذا هم خوشایند نیست.

وقتی غذا می‌خوریم، مراحل گوارش از مرحله دهانی، مری و معده شروع و مراحل هضم یکی پس از دیگری طی می‌شود بنابراین نباید آنقدر غذا خوردنمان را طولانی کنیم که بخشی از غذا در حال هضم باشد و بخشی دیگر تازه در حال وارد شدن به معده. بهتر است مراحل هضم و جذب پشت سرهم باشد تا حرکات دستگاه گوارش دچار مشکل نشود. البته مدت زمان مناسب برای صرف غذا، با توجه به اینکه هضم غذا آسان است یا سنگین، کمی متفاوت خواهد بود اما باید توجه داشت که بعد از دو ساعت فرآیند فساد در غذا به‌خصوص در مواد پروتئینی آغاز می‌شود.

در مورد حرف زدن میان غذا نیز باید گفت اینکه حرف زدن بین غذا خوب است یا بد، به این بستگی دارد که این کار لذت غذا خوردن را بیشتر ‌کند یا کمتر. گاهی حرف زدن هنگام غذا خوردن حالتی ناخوشایند از نظر ‌روانی در افراد ایجاد می‌کند و حتی هضم و جذب غذا را که وابسته به سیستم عصبی است، تحت‌تاثیر قرار می‌دهد بنابراین بهتر است حین غذا خوردن مشغول فعالیت دیگری نباشیم تا سیستم عصبی مراحل هضم را به خوبی انجام دهد.

هضم و جذب مواد غذایی به طور خودکار توسط دستگاه گوارش انجام می شود.و هر کدام مراحل خود را دارد.ابتدا قندهای ساده و سپس قندهای مرکب و سپس پروتئین ها و از همه دیر تر چربی ها هضم میشوتد.
– برای سرخ کردن غذا معمولا از روغن زیاد استفاده می شود که عوارض ناگواری دارد.

به هنگام سرخ کردن، درجه حرارت غذا بالاتر از حرارت جوش می رسد و در چنین درجاتی بعضی مواد مغذی موجود در غذا به مقدار زیادی کاهش می یابند؛ لذا سعی کنید حتی الامکان از سرخ کردن غذا خودداری کنید و در صورت تمایل زیاد به مصرف مواد سرخ کرده، به تفت دادن مختصر موادغذایی با روغن خیلی کم بسنده کنید. روغنی که برای تفت دادن استفاده می شود، باید از نوع روغن های مایع مخصوص سرخ کردن باشد.

درجات حرارت بالا، اثرات نامطلوبی بر هضم موادغذایی برجای می گذارد و هضم مواد خوراکی را مشکل تر می کند. بنابراین غذاهای سرخ شده هضم مشکل تری نسبت به سایر غذاهای پخته دارند و هر چه مدت زمان سرخ کردن طولانی تر باشد، اثرات نامطلوب آن روی هضم غذا بیشتر خواهد بود. همچنین مصرف روغن زیاد اثرات نامناسب و خطرناکی بر سلامت انسان دارد.
– یکی از عادات غلطی که امروزه به علت ماشینی شدن زندگی و صنعتی شدن بسیاری از کشورها، در بین جوامع مختلف رایج است، تند غذاخوردن و خوب نجویدن غذاست.

موفق باشید