انتخاب پروتئین مناسب

اسیدهای آمینه

اسیدهای آمینه، واحدهای سازنده پروتئین هستند. برخی از این اسیدهای آمینه ضروری هستند؛ یعنی بدن بتنهایی توانایی تولیدشان را ندارد، و باید از طریق غذا دریافت کند.

تریپتوفان
لیزین
متیونین
فنیل آلانین
تریونین
والین
لیوسین
ایزولیوسین
هیستیدین

مکمل های پروتئین

 

قابلیت جذب پروتئین آب پنیر فوق العاده زیاد، و حاوی حداکثر میزان لیوسین، ایزولیوسین، و والین است. این سه اسید آمینه، نقشی مهم در فرایند ساخت عضله، و همچنین تقویت سیستم ایمنی دارند.


مغزها:
مغزهایی مثل پسته، گردو، و بادام (و بسیاری دیگر)، نه تنها میان وعده هایی پر پروتئین هستند، بلکه برای سلامتی هم بسیار سودمند می باشند. ویتامینها و مواد معدنی فراوان آنها، به ارزش غذایی عالی شان می افزایند.

این اسیدهای آمینه ضروری عبارتند از:

اسیدهای آمینه غیرضروری هم در فهرست زیر آمده اند:

تیروزین
گلیسین
سیستئین
پرولین
سرین
اسید آسپارتیک
آرجینین
آلانین
سیستین
گلوتامین
اسید گلوتامیک
تریونین

پروتئین، به بازسازی بافت عضلانی، تولید هورمون و آنزیم، و سیستم ایمنی بدن کمک می کند. افرادی که ورزش می کنند، نسبت به غیرورزشکاران، نیاز روزانه بیشتری به پروتئین دارند. پروتئین، بخاطر مصرف انرژی برای حفظ عضله در هنگام استراحت، باعث تشدید متابولیسم نیز می شود.

انتخاب پروتئین مناسب
انتخاب پروتئین مناسب
پروتئین و اهمیت آن در بدن
پروتئین‌ها یکی از سه درشت‌مغذی اصلی بدن هستند که در کنار چربی‌ها و کربوهیدرات‌ها به تامین انرژی و ساخت و ترمیم بافت‌ها کمک می‌کنند. پروتئین‌ها از زنجیره‌های آمینواسید تشکیل شده‌اند که به عنوان واحدهای سازنده بدن شناخته می‌شوند. بدون دریافت کافی پروتئین، بدن نمی‌تواند عملکردهای اساسی مانند تولید آنزیم‌ها، انتقال اکسیژن توسط هموگلوبین یا حمایت از سیستم ایمنی را به درستی انجام دهد.
با این حال، مصرف پروتئین کافی به تنهایی کافی نیست. میزان جذب پروتئین و توانایی بدن در استفاده از آن به عواملی مانند نوع پروتئین، زمان مصرف پروتئین و مواد غذایی مصرفی همراه آن بستگی دارد. برخی مواد مغذی و مکمل‌ها می‌توانند جذب پروتئین‌ها را بهبود دهند و به بدن کمک کنند تا از تمامی مزایای تغذیه‌ای پروتئین بهره‌مند شود.
پروتئین مورد نیاز بر اساس سن
اکنون مقدار حداقلی پروتئین با توجه به سن را به شما می‌گوییم.
رده سنی پروتئین مورد نیاز در روز
نوزادان حدود ۱۰ گرم
کودکان در سنین مدرسه ۱۹ تا ۳۴ گرم
پسران نوجوان حداقل ۵۲ گرم
دختران نوجوان حداقل ۴۶ گرم
مردان بالغ حداقل ۶۰ گرم
زنان بالغ حداقل ۵۰ گرم
زنان باردار یا شیرده بالای ۷۱ گرم
طبق مرجع فعلی سازمان بهداشت جهانی، میزان توصیه شده پروتئین رژیم غذایی برای بزرگسالان باید روزانه حداقل ۰.۸ گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن آن‌ها باشد. هرچند این مقدار پروتئین هنوز هم کم است و برای ورزشکاران بسیار ناکافی است.
پروتئین مورد نیاز افرادی عادی براساس فعالیت
مدت و شدت فعالیت یکی از عواملِ موثر در تعیین پروتئین مورد نیاز بدن‌تان است. به طور کلی هرچه فعالیت شما بیشتر باشد، بدن‌تان برای جلوگیری از تحلیل عضلانی و همچنین تامین انرژی کلی به مقدار پروتئین بیشتری نیاز دارد؛ اما اگر ورزشکار حرفه‌ای نیستید، لازم نیست که مقدار پروتئین شما خیلی بیشتر از حالت عادی باشد. به صورت نرمال، به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، ۰.۸ گرم پروتئین نیاز است و اگر از نظر جسمی فعال هستید این مقدار کمی بیشتر می‌شود.
میزان مصرف پروتئین بر اساس فعالیت
پروتئین موردنیاز براساس جنسیت
بله جنسیت هم در مقدار پروتئین مورد نیاز ما موثر است و بدن زنان و مردان به میزان متفاوتی از پروتئین نیازمند است.
زنان باید در روز چقدر پروتئین مصرف کنند؟
به توصیه کالج پزشکی ورزشی ایالات متحده آمریکا، حداقل پروتئین مورد نیاز زن بالغ ۰.۸ گرم به ازای هر یک کیلوگرم وزن بدن اوست؛ به طور مثال یک بانوی ۵۰ کیلویی به ۴۰ گرم پروتئین روزانه نیاز دارد. زنانی که باردار یا شیرده هستند به پروتئین بیشتری هم نیاز دارند. اگر هم باردار هستید و هم فعالیت بدنی بالایی دارید میزان پروتئین مورد نیازتان بیشتر است.
میزان پروتئین مورد نیاز روزانه زنان در موقعیت مختلف به ترتیب زیر است:
غیر فعال: ۰.۸ گرم به ازای هر یک کیلوگرم وزن بدن
فعال: ۱.۳۳ گرم به ازای هر یک کیلوگرم وزن بدن
بدنساز: ۱.۶۶ گرم به ازای هر یک کیلوگرم وزن بدن
مردان باید در روز چقدر پروتئین مصرف کنند؟
میزان پروتئین مورد نیاز آقایان مقداری بیشتر از زنان است و به تناسب فعالیت بدنی‌شان بیشتر هم می‌شود.
به طور کلی می‌توان گفت: یک فرد بالغ به طور متوسط ​​به حداقل ۰.۸ گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز نیاز دارد. بنابراین مردی که ۷۵ کیلوگرم وزن دارد، حدود ۶۰ گرم پروتئین در روز نیاز دارد.
با این حال، اگر شما بسیار فعال باشید، نیاز به پروتئین بیشتری دارید.
پروتئین مورد نیاز مردان
پروتئین موردنیاز ورزشکاران
مصرف منظم و کافی پروتئین برای ورزشکاران و غیرورزشکاران ضروری است؛ زیرا به‌راحتی توسط بدن ذخیره نمی‌شود؛ اما مصرف پروتئین برای ورزشکاران حیاتی است. آکادمی تغذیه و رژیم غذایی کالج پزشکی ورزشی آمریکا توصیه می‌کند که ورزشکاران به پروتئین بیشتری نیاز دارند.
یک ورزشکار در درجه اول از پروتئین برای ترمیم و بازسازی عضلاتی که در طول تمرین دچار ریزآسیب شده و سپس برای کمک به ذخیره‌سازی کربوهیدرات به شکل گلیکوژن استفاده می‌کند. پروتئین منبع سوخت ایده‌آلی برای ورزش نیست، اما زمانی که رژیم غذایی‌تان فاقد کربوهیدرات کافی باشد، می‌توانید از آن استفاده کنید.
ورزشکاران باید روزانه چقدر پروتئین مصرف کنند؟
نیاز ورزشکاران مختلف به پروتئین باهم متفاوت است و به فاکتورهای مختلفی بستگی دارد. مثلا:
آیا ورزشکار در حال مسابقه است؟
آیا تمرینات او دارای شدت بالا است؟
آیا او در کنار ورزش، هدف کاهش یا افزایش وزن دارد؟ و …
همچنین ورزشکاران در رشته‌های مختلف به میزان متفاوتی از پروتئین نیاز دارند. برای مثال:
ورزشکاران استقامتی به حدود ۱.۲ تا ۱.۴ گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز نیاز به پروتئین دارند.
ورزشکاران تمرینات قدرتی به حدود ۱.۴ تا ۲.۰ گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به پروتئین در روز نیاز دارند.
نکته: اگر قرار باشد که کاهش وزن با حفظ تمرینات استقامتی و قدرتی لحاظ شود، ممکن است که بیش از ۲.۰ گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن نیاز داشته باشید.
پروتئین مورد نیاز بدنسازان در دوره کات
حالا به پروتئین مورد نیاز بدنسازان می‌پردازیم. اگر شما بدنساز هستید و می‌خواهید چربی بدن‌تان را کم کنید، باید روزانه بین ۱.۶ تا ۲.۲ گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن خود دریافت کنید. اگر یک ورزشکار حرفه‌ای هم هستید و قصد کاهش وزن و کاهش چربی دارید، باید ۲.۲ تا ۳.۴ گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم وزن‌تان مصرف کنید.
پروتئین وی  و عضله سازی
آب پنیر یک اصطلاح عمومی است که معمولاً قسمت مایع شفاف شیر را نشان می دهد که پس از فرآیند (انعقاد و برداشت کشک) تولید پنیر باقی می ماند. از این مایع ، پروتئین های آب پنیر جدا شده و با استفاده از تکنیک های مختلف و غلظت های مختلف پروتئین وی  ( آب پنیر ) تولید می شوند. آب پنیر یکی از دو گروه پروتئینی اصلی شیر گاو است که 20 درصد شیر و بقیه را کازئین تشکیل می دهد.
 همه اجزای پروتئین وی سطح بالایی از اسیدهای آمینه ضروری و شاخه دار را تأمین می کنند. فعالیت های زیستی این پروتئین ها نیز دارای خواص مفید بسیاری هستند. علاوه بر این ، پروتئین وی سرشار از ویتامین ها و مواد معدنی است. پروتئین آب پنیر بیشتر به دلیل کاربرد آن در تغذیه ورزشی شناخته شده است. علاوه بر این ، محصولات آب پنیر در غذاهای پخته شده ، سس سالاد ، امولسیفایرها ، شیر خشک نوزادان و شیرخشک های پزشکی نیز مشهود است.
پروتئین وی یک پروتئین کامل است که اجزای بیولوژیکی فعال آن مزایای بیشتری برای افزایش عملکرد انسان ارائه می دهد. پروتئین وی حاوی مقدار زیادی اسید آمینه سیستئین است. به نظر می رسد سیستئین سطح گلوتاتیون را افزایش می دهد، که مشخص شده است دارای خواص آنتی اکسیدانی قوی است که می تواند به  بدن در مبارزه با بیماری های مختلف کمک کند علاوه بر این ، پروتئین وی حاوی تعدادی پروتئین دیگر است که بر عملکرد سیستم ایمنی مانند فعالیت ضد میکروبی تأثیر مثبت می گذارد. پروتئین وی همچنین دارای غلظت بالایی از اسیدهای آمینه شاخه دار (BCAA) است که در عضله سازی و جلوگیری از تحلیل عضلات موثر می باشد.
مطالعه Jason  و همکارانش در سال 2009 نشان داد که مصرف پروتئین وی پس از ورزش های مقاوتی 31 % بیشتر از پروتئین سویا و   132 % بیشتر از کازئین در عضله سازی موثر بود.
عوامل موثر بر جذب پروتئین
جذب پروتئین در بدن می‌تواند به چندین عامل بستگی داشته باشد.
– نوع پروتئین
پروتئین ‌های حیوانی (مانند گوشت، ماهی، تخم مرغ و لبنیات) معمولاً کامل ‌تر بوده و دارای تمامی آمینواسیدهای ضروری هستند. در مقابل، برخی از پروتئین‌های گیاهی فاقد یک یا چند آمینواسید ضروری هستند و به همین دلیل ممکن است جذب و استفاده آنها توسط بدن، مقداری کمتر باشد. پروتئین‌های گیاهی همچنین ممکن است با فیبر و مواد غیر مغذی مانند فیتات‌ها همراه باشند که می‌تواند جذب پروتئین‌ها و مواد معدنی را کاهش دهد.
– زمان مصرف پروتئین
مصرف پروتئین در زمان‌های خاص مانند پس از تمرینات ورزشی می‌ تواند باعث افزایش جذب آن شود. بدن در این زمان نیاز بیشتری به پروتئین برای ترمیم و رشد عضلات دارد. برخی تحقیقات نشان داده‌اند که مصرف پروتئین در پنجره آنابولیک که پس از تمرین (حدود 30 دقیقه تا 2 ساعت بعد تمرین) است، بهترین تأثیر را در ساخت و ترمیم عضلات دارد.
– مصرف پروتئین همراه مواد مغذی
مصرف پروتئین به همراه مواد غذایی دیگر مانند کربوهیدرات‌ها می‌تواند به جذب بهتر آن کمک کند. کربوهیدرات‌ها باعث افزایش ترشح انسولین می‌شوند که یک هورمون آنابولیک است و به جذب بهتر آمینو اسید ها در عضلات کمک می‌کند.
علاوه بر موارد ذکر شده، مکمل‌ها نیز می‌توانند نقش مهمی در بهینه‌سازی این فرآیند داشته باشند.
بهترین زمان جذب پروتئین
بهترین زمان مصرف پروتئین به هدف مصرف و نوع پروتئین بستگی دارد. طبق تحقیقات علمی، زمان‌های بهینه زیر برای جذب و بهره مندی از پروتئین توصیه می‌شوند.
– پس از ورزش 
مصرف پروتئین بلافاصله پس از ورزش به بهبود سنتز پروتئین عضلانی و تسریع در بازیابی عضلات کمک می‌کند. همچنین در این زمان مصرف پروتئین‌های سریع‌الهضم مانند پروتئین وی (whey) به دلیل جذب سریع آن بسیار مفید است.
– قبل از خواب
مصرف پروتئین کازئین که جذب آهسته دارد، قبل از خواب می‌تواند باعث تحریک سنتز پروتئین در طول شب شود و به بهبود بازیابی عضلات کمک کند. این نوع پروتئین به تدریج در طول زمان جذب شده و سطح آمینو اسیدها را در طول خواب پایدار نگه می‌دارد.
– تقسیم مصرف پروتئین در طول روز
تحقیقات نشان می‌دهد که مصرف پروتئین به میزان 0.4 گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در هر وعده (برای حداقل 4 وعده در روز) می‌تواند به حداکثر رساندن آنابولیسم عضلات کمک کند. برای افراد با تمرینات مقاومتی، توزیع پروتئین در طول روز اهمیت زیادی دارد.
بنابراین، بهترین زمان برای مصرف پروتئین بسته به هدف و نوع تمرین شما می‌تواند پس از ورزش، قبل از خواب، یا به صورت تقسیم‌شده در طول روز باشد.
روش‌هایی برای جذب بهتر پروتئین
برای بهینه‌سازی جذب پروتئین و بهره‌مندی از تمامی مزایای آن، به چند نکته مهم باید توجه داشت:
– تنوع در منابع پروتئین
مصرف پروتئین از منابع مختلف (حیوانی و گیاهی) به تنوع آمینواسیدهای دریافتی و بهبود جذب کمک می‌کند.
– مصرف مکمل‌های مناسب
استفاده از مکمل‌های حاوی آنزیم‌های گوارشی، آمینواسیدها، ویتامین‌ها و مواد معدنی می‌تواند جذب پروتئین را بهبود بخشد.
– زمان‌بندی مناسب مصرف پروتئین 
مصرف پروتئین بلافاصله پس از تمرینات ورزشی می‌تواند به رشد و ترمیم بهتر عضلات کمک کند.
غذاهای پروتئین دار برای بدنسازی
غذاهای پروتئین دار برای بدنسازی شامل منابع حیوانی مانند مرغ، تخم‌مرغ و ماهی سالمون است که به رشد و ترمیم عضلات کمک می‌کنند. همچنین منابع گیاهی مانند عدس، توفو و بادام نیز پروتئین زیادی دارند و برای ورزشکاران گیاهخوار مناسب هستند. این غذاها علاوه بر پروتئین، حاوی ویتامین‌ها و مواد معدنی مورد نیاز برای افزایش انرژی، تقویت سیستم ایمنی و بهبود عملکرد عضلات هستند.
1. مرغ
مرغ یکی از منابع پروتئین حیوانی با کیفیت بالا و چربی کم است. در هر ۱۰۰ گرم سینه مرغ پخته‌شده حدود ۳۰ گرم پروتئین یافت می‌شود که به رشد عضلانی، حفظ توده عضلانی در رژیم کاهش وزن و بهبود ریکاوری کمک می‌کند. مرغ همچنین منبع خوبی از ویتامین B6 است که نقش مهمی در متابولیسم انرژی و عملکرد مغز دارد.
سینه مرغ، یک منبع پروتئین نسبتا کم چربی و با کیفیت عالی، و حاوی مقادیر زیاد اسیدهای آمینه زنجیره باز است، و نسبت پتاسیم به سدیم آن (که باعث تعادل آب در بدن می شود) هم خوب است. همیشه، قبل از استفاده از مکملهای پروتئین، باید تا حد ممکن غذاهای کامل خورد. خوشبختانه، تنوع غذاهایی که با سینه مرغ تهیه می شوند، زیاد است.
2. تخم‌مرغ
تخم‌مرغ کامل، به‌ ویژه همراه با زرده، منبعی کامل از پروتئین با ارزش زیستی بسیار بالاست. هر تخم‌مرغ حدود ۶ گرم پروتئین دارد و تمامی آمینو اسیدهای ضروری بدن را تأمین می‌کند. زرده نیز دارای چربی‌های مفید، کولین، ویتامین‌های A، D و B12 است که به سلامت مغز، بینایی و عملکرد عضلات کمک می‌کنند.
مطالعه “Whole egg consumption enhances muscle protein synthesis” به نویسندگی Villet T. et al. در سال ۲۰۱۷ در AJCN نشان داد مصرف تخم‌مرغ کامل (در مقابل سفیده تنها) پس از تمرین مقاومتی، ۴۰٪ افزایش بیشتر در سنتز پروتئین عضلانی ایجاد می‌کند. این نتیجه نشان می‌دهد چربی‌ها و مواد مغذی موجود در زرده تخم‌مرغ نیز در فرآیند عضله‌ سازی نقش کلیدی دارند.
3. ماهی سالمون
ماهی سالمون ترکیبی ارزشمند از پروتئین با کیفیت بالا (حدود ۲۲ گرم در هر ۱۰۰ گرم) و چربی‌های مفید امگا-۳ دارد. این ترکیب به رشد و ترمیم عضلات، کاهش التهاب بعد تمرین و بهبود سلامت قلب کمک می‌کند. همچنین سالمون سرشار از ویتامین D، سلنیوم و B12 است که به عملکرد سیستم ایمنی و متابولیسم کمک می‌کنند.
در تحقیق “Omega-3 fatty acids augment skeletal muscle protein synthesis in older adults” توسط Smith GI et al. در سال ۲۰۱۵ در Clinical Nutrition، نشان داده شد که مصرف منظم ماهی‌های چرب مانند سالمون به مدت ۸ هفته، باعث افزایش ۳۰٪ سنتز پروتئین عضلانی در افراد مسن شد. همچنین سطح التهاب (CRP) کاهش یافت، که به ریکاوری بهتر کمک می‌کند.

سالمون، علاوه بر سرشار بودن از اسیدهای چرب امگا ۳، مقدار زیادی اسیدهای آمینه زنجیره باز دارد.
سالمون، منبع عالی پروتئین، و یکی از بهترین ماهیها، از نظر فواید سلامتیبخش است. این نوع ماهی، برای حفظ سلامتی قلبی عروقی، بسیار خوب است.
سالمون هم، حاوی مقادیری زیاد از مواد معدنی و ویتامینهایی همچون سلنیم، نیاسین، B12، فسفر، منیزیم، و B6 است.

تون:
تون، یک منبع دیگر پروتئین خالص است، که مقدار زیادی اسیدهای آمینه زنجیره باز دارد. مصرف انواع کنسرو شده آن، نه تنها راحت تر، بلکه مقرون بصرفه هم هست. تون، در انواع بسته بندیهای دیگر هم فروخته می شود. تون را می توان با بیسکوییت، همراه با سالاد، یا حتی بتنهایی خورد.
تون، ماده ای بسیار مغذی، و حاوی ویتامین ها و مواد معدنی بسیاری، از جمله نیاسین، سلنیم، B6، تیامین، فسفر، پتاسیم و منیزیم است. اسیدهای چرب امگا ۳ هم در آن وجود دارند. این اسیدهای چرب خوب، برای سلامتی سیستم قلبی عروقی، در رژیم غذایی ضروری هستند.

4. عدس
عدس منبع عالی پروتئین گیاهی است که در هر ۱۰۰ گرم پخته‌شده حدود ۹ گرم پروتئین دارد. این ماده غذایی حاوی فیبر بالا، آهن، منیزیم و اسید فولیک است و باعث بهبود عملکرد عضلانی، افزایش انرژی، و کاهش خستگی می‌شود. عدس برای ورزشکاران گیاه‌خوار یا کسانی که به دنبال رژیم غذایی سالم هستند، انتخابی هوشمندانه و مغذی است.
مطالعه “Plant-based proteins and muscle health” توسط Berrazaga I. et al. در سال ۲۰۱۹ در Nutrients بررسی کرد که مصرف پروتئین گیاهی مانند عدس اگر در حجم کافی (۲۰-۳۰ گرم پروتئین در وعده) و با آمینو اسیدهای مکمل همراه باشد، اثر مشابهی در سنتز پروتئین عضلانی نسبت به منابع حیوانی دارد. نتیجه: عدس برای گیاه‌ خواران گزینه‌ای مؤثر در حفظ عضله است.
5. توفو
توفو از سویا تهیه می‌شود و در هر ۱۰۰ گرم حدود ۸ تا ۱۰ گرم پروتئین دارد. این غذای گیاهی منبع مناسبی از آمینواسیدهای ضروری است و برای گیاه‌ خواران به‌عنوان جایگزین گوشت عمل می‌کند. توفو همچنین حاوی آهن، کلسیم و ایزوفلاون‌هاست که به سلامت استخوان، عملکرد هورمونی و حفظ توده عضلانی کمک می‌کنند.
6. گوشت قرمز بدون چربی
گوشت قرمز لخم مانند فیله یا گوشت گوساله، سرشار از پروتئین (۲۰ تا ۳۰ گرم در هر ۱۰۰ گرم) و منابع کلیدی مانند آهن، روی (زینک) و ویتامین B12 است. این ترکیب باعث ساخت عضله، افزایش سطح انرژی و تقویت سیستم ایمنی می‌شود. مصرف متعادل گوشت قرمز در کنار رژیم ورزشی و سبک زندگی سالم، به رشد عضلانی و عملکرد بهتر کمک می‌کند.
فیله، منبعی خالص از پروتئین، با یک نسبت عالی پتاسیم به سدیم است، و مقادیر مناسب آهن و اسیدهای آمینه آلانین و لیزین دارد، که به تولید انرژی و حجم خالص عضلانی کمک می کنند. این ماده، حاوی B12، سلنیم، روی، و فسفر بسیار زیادی است. باز هم تاکید می کنم، که اگر برایتان مقدور باشد، چنین غذاهای کاملی، بسیار بهتر از مکملهای پروتئینی هستند.
7. ماست یونانی
ماست یونانی در هر ۱۰۰ گرم حدود ۱۰ گرم پروتئین دارد و بافتی غلیظ‌تر و قند کمتری نسبت به ماست معمولی دارد. این محصول لبنی سرشار از پروبیوتیک‌هاست که به بهبود گوارش، تقویت ایمنی و حفظ توده عضلانی کمک می‌کند. مصرف آن بعد از تمرین یا به‌ عنوان میان‌ وعده، گزینه‌ای عالی برای ریکاوری و تأمین پروتئین است.
در تحقیق “Greek yogurt and muscle recovery: A randomized controlled trial” توسط Bridge CA و همکاران در سال ۲۰۱۹ در Frontiers in Nutrition، ۳۰ مرد فعال به‌مدت ۱۰ روز ماست یونانی مصرف کردند. نتایج نشان داد مصرف ۲۰۰ گرم ماست یونانی پس از تمرین، باعث بهبود معنی‌دار ریکاوری عضلات و کاهش درد عضلانی تا ۲۴ ساعت بعد از تمرین شد، نسبت به گروه کنترل (نوشیدنی بدون پروتئین).
8. شیر
شیر منبعی کامل از پروتئین است که هر لیوان آن حدود ۸ گرم پروتئین از نوع کازئین و وی دارد. این دو نوع پروتئین باعث رشد عضلات، بهبود ریکاوری و کنترل اشتها می‌شوند. شیر همچنین حاوی کلسیم، پتاسیم و ویتامین D است که به سلامت استخوان، تعادل الکترولیتی و عملکرد عضلات کمک می‌کند. نوشیدن شیر برای ورزشکاران، کودکان و سالمندان توصیه می‌شود.
در تحقیق “Milk ingestion stimulates net muscle protein synthesis” توسط Wilkinson SB و همکاران در سال ۲۰۰۷ در American Journal of Clinical Nutrition، مردان جوان پس از تمرین مقاومتی، ۲ لیوان شیر یا نوشیدنی حاوی سویا مصرف کردند. نتایج نشان داد افزایش سنتز پروتئین عضله در گروه شیر ۳۴٪ بیشتر از گروه سویا بود. شیر همچنین حفظ تعادل نیتروژن مثبت را برای بازسازی عضلات تقویت کرد.

پروتئین آب پنیر:

 

کنسانتره آب پنیر:
امروزه، کنسانتره آب پنیر، یکی از ارزانترین انواع پودر پروتئین موجود در بازار است. دستگاه گوارش برخی افراد، توانایی هضم راحت این ماده را ندارد، و نفخ می کند. بعضیها این مشکل را تحمل می کنند، و بعضی دیگر بسراغ مکملی دیگر می روند.

ایزوله آب پنیر:
ایزوله های آب پنیر، هرچند از نظر قیمت، گران ترین مکمل ها نیستند، اما یکی از تند جذب ترین پروتئینهای موجود می باشند. مقدار هیدرات کربن تقریبا همه انواع ایزوله ها – در صورت وجود – بسیار ناچیز است.

آب پنیر هیدرولیزه:
پروتئین آب پنیر هیدرولیزه، ضمن داشتن برخی فواید آب پنیر، حاوی پپتیدهایی با قابلیت جذب بالا و تاثیرات آنابولیک است. این نوع پروتئین، در حال حاضر، گرانترین پروتئین موجود است.

پروتئین کازئین:
کازئین، پروتئینی کند هضم است. گوارش و جذب این ماده، آرام است، و حدود ۵ تا ۷ ساعت طول می کشد. به همین دلیل مکملی عالی برای قبل از خواب است. درصورتیکه فاصله وعده ها یا میان وعده های غذاییتان زیاد و نامنظم است، کازئین را در طول روز هم، برای تامین مستمر پروتئین بدن می توانید مصرف نمایید. مقدار زیاد گلوتامین کازئین به بازسازی عضلات و تقویت سیستم ایمنی بدن کمک می کند.

ایزوله پروتئین شیر:
پروتئین شیر، حاوی هر دو نوع پروتئین آب پنیر و کازئین است. این ماده، سرشار از انواع اسید آمینه است.

ایزوله پروتئین سویا:
سویا، منبع گیاهی پروتئین است. بنا بر شواهد علمی، پروتئین سویا، ترشح هورمون تیروئید را، که به تشدید متابولیسم و سوزاندن چربی کمک می کند، افزایش می دهد. ایزوفلاونهای یافت شده در سویا، به کاهش کلسترول و تری گلیسرید خون کمک می کنند. سویا، سرشار از گلوتامین، آرجینین، و اسیدهای آمینه زنجیره باز است.
انواعی از کنسانتره پروتئین سویا، در دانه های سویا، خمیر سویا، و شیر سویا وجود دارند. فراورده های سویا ممکن است بر توانایی جنسی مردان اثر منفی داشته باشند، و باعث احتباس آب در بدن شوند.

آلبومین تخم مرغ:
سفیده پخته تخم مرغ منبع خوب آلبومین است. آلبومین تخم مرغ، که به پروتئین سنتی معروف است، سرشار از اسیدهای آمینه است، و هنوز هم بهترین منبع پروتئین کامل است. تخم مرغ نه تنها مفید است، بلکه تقریبا ارزان هم هست.
برخی پودرهای پروتئین، بدلیل اسیدهای آمینه فراوان، حاوی آلبومین تخم مرغ می باشند. چنین پودرهایی، بعنوان جایگزین غذا، یا صرفا بعنوان پودر پروتئین فروخته می شوند.

 

سوالات پرتکرار
1- بهترین قرص برای جذب پروتئین موجود در غذا چیست؟
برخی مطالعات نشان می‌دهند که استفاده از پروبیوتیک‌ها می‌تواند جذب اسیدهای آمینه از پروتئین‌های گیاهی را افزایش دهد. به طور مثال، استفاده از مکمل‌هایی که حاوی آنزیم‌های هضم پروتئین هستند، می‌تواند جذب پروتئین وی را تا 50٪ افزایش دهد.
2- میزان جذب پروتئین در هر وعده چقدر است؟ 
جذب پروتئین به نوع و مقدار آن بستگی دارد. برای مثال، مطالعه‌ای نشان داد که جذب آمینو اسیدها و سنتز پروتئین در عضلات پس از مصرف 35 گرم پروتئین وی در افراد سالمندی افزایش یافت. اما مقدار جذب پروتئین در هر وعده غذایی، در افراد مختلف، متفاوت است.
3- چگونه جذب پروتئین را بالا ببریم؟ 
استفاده از مکمل‌های حاوی پروبیوتیک و آنزیم‌های هضم، مانند پروبیوتیک‌های چندگانه، می‌تواند به بهبود جذب اسیدهای آمینه و افزایش سنتز پروتئین کمک کند.
4- مدت زمان جذب پروتئین کازئین چقدر است؟ 
پروتئین کازئین به دلیل سرعت جذب آهسته‌تر، حدود 6 تا 8 ساعت طول می‌کشد تا کاملاً جذب شود. به همین دلیل، اغلب به عنوان یک منبع پروتئین مناسب برای مصرف در شب توصیه می‌شود.
5- مدت زمان جذب پروتئین وی چقدر است؟ 
پروتئین وی به سرعت جذب می‌شود و تقریباً طی 20 تا 40 دقیقه پس از مصرف به خون می‌رسد و بیشترین تأثیر آن در حدود 1 تا 2 ساعت پس از مصرف مشاهده می‌شود.
6- بهترین ویتامین برای جذب پروتئین کدام است؟ 
ویتامین D یکی از ویتامین‌های مهم برای بهبود جذب پروتئین و کمک به افزایش حجم عضلانی است. مطالعه‌ای نشان داد که ترکیب ویتامین D با پروتئین وی و اسیدهای آمینه ضروری، باعث افزایش توده عضلانی و قدرت بدنی در سالمندان مبتلا به سارکوپنی شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *