حقایقی درباره کارنیتین

حقایقی درباره کارنیتین

کارنیتین  از زمانی که تیم ملی ایتالیا موفق به کسب جام جهانی فوتبال در سال ۱۹۸۲ گردید مورد توجه قرار گرفت زیرا بازیکنان این تیم کارنیتین مصرف میکردند

آیا کارنیتین  موجب این موفقیت شده بود؟

به نظر می رسد ایتالیا قهرمان این جام شد زیرا بهترین تیم این مسابقه ها بود

کارنیتین از اسید امینه ی لیزین و متیونین در کبد ساخته و در قلب و عضلات ذخیره می شود همچنین کارنیتین در گوشت قرمز و فراورده های لبنی وجود دارد و رژیم های غیر گیاهی روزانه به طور میانگین تقریبا ۱۰۰ تا ۳۰۰ میلی گرم کارنیتین تامین میکنند

 کارنیتین  اغلب به عنوان یک چربی سوز موثر برای بدن به فروش می رسد و در بیشتر فراخوان کننده های چربی و متابولیزه کننده های چربی وجود دارد کارنیتین برای انتقال چربی به درون میتوکندری (نیروگاه سلول های بدن) ضروری است

تصور براین است که کارنیتین می تواند چربی بیشتری به میتوکندری منتقل کند و بنابراین چربی بیشتری به عنوان سوخت استفاده شود و عملکرد استقامتی گسترش و سرعت دفع چربی افزایش می یابد متاسفانه این فرضیه پژوهش ها تایید نشده است تنها پر بودن میتوکندری از چربی نمی تواند دلیلی بر سوزاندن بیشتر چربی توسط میتوکندری باشد

معلوم شده است عضله کارنیتین کافی و در بالاترین مقدار عملکردی دارد و مکمل کارنیتین مقادیر کارنیتین عضله را افزایش نمی دهد مقدار مازاد فقط دفع می شود

شواهد حاکی است هنگام فعالیت ورزشی سنگین ذخایر کارنیتین تخلیه نمی شود مکمل کارنیتین عملکرد ورزشی را افزایش نمی بخشد و به کاهش وزن کمکی نمیکند

شواهد نشان می دهند مکمل کارنیتین  می تواند ظرفیت کار افراد مبتلا به آنژین دائمی را بهتر کند اما به سختی در ورزشکاران اماده فوایدی دارد

بیشتر بخوانید : ۴ دلیل استفاده از کارنیتین

بعد از مصرف کارنیتین چه اتفاقی در بدن می افتد؟

اکثر کارنیتین غذایی (54-86%) از روده کوچک جذب می شود و به خون وارد می شود. کلیه ها کارنیتین را به طور موثری حفظ می کنند. بنابراین اگر رژیم غذایی تان هم کارنیتین کمی داشته باشد اثر کمی بر مقدار کلی کارنیتین بدن دارد. مقدار کارنیتین اضافی به طور مستقیم از طریق ادرار دفع می شود.

مکانیسم عمل L-کارنیتین چگونه است؟

کارنیتین دارای 2 ایزومر L و D است. در بدن فقط L-کارنیتین فعال است و همین شکل در غذاها وجود دارد. برخلاف ایزومر  L، ایزومر D فعالیت بیولوژیکی ندارد و حتی می تواند به عنوان آنتاگونیست L-کارنیتین عمل کرده و در فعالیت های بیولوژیکی آن تداخل ایجاد کند و در نهایت علائم کمبود L-کارنیتین مانند ضعف عضلانی و میوپاتی (درد عضلانی) را نشان دهد.

حداقل دو عملکرد اصلی برای L-کارنیتین وجود دارد. جالب است که بدانید تمام بافت ها به جز مغز از اسیدهای چرب بلند زنجیر برای تولید انرژی استفاده می کنند. در قلب و عضلات اسکلتی، قسمت عمده انرژی از بتا اکسیداسیون اسیدهای چرب تامین می شود. برای همین حضور کارنیتین برای تولید انرژی در قلب و عضلات اسکلتی حیاتی است. اسیدهای چرب بلند زنجیر جهت عبور از غشای داخلی میتوکندری و ورود به میتوکندری، به L-کارنیتین نیاز دارند. بعد از تحویل دادن اسیدهای چرب بلند زنجیر به داخل میتوکندری، L-کارنیتین به صورت دست نخورده یا به فرم استریفه شده مجددا از غشای میتوکندری عبور کرده و خارج می شود تا دوباره در این فرآیند شرکت کند.

عملکرد دیگر L-کارنیتین خارج کردن اسیدهای چرب کوتاه و متوسط زنجیر از داخل میتوکندری به منظور ثابت نگه داشتن مقدار کوآنزیم A در میتوکندری است. این اسیدهای چرب در نتیجه متابولیسم طبیعی و غیرطبیعی ایجاد می شوند و می توانند در فرایند تولید انرژی برای سلول ها تداخل ایجاد کنند.