محرکی برای دستیابی به حداکثر توازن از جی کاتلر
در بدنسازی نمیتوان تنها با تمرین و تغذیه به موفقیت رسید. از مهمترین عامل نمیتوان به راحتی گذشت و یا حتی به آسانی آن را کسب کرد چه انگیزهای چه چیز یک نفر را وادار میکند که هر روز در باشگاه سخت تمرین کند و با وزنه ها دست و پنجه نرم کند؟ کاری که چندان خوشایند به نظر نمیرسد.
بعضیها میگویند این روحیه مبارزه طلبی یا استعداد غریزی آنها است، اما در مورد من اینطور نیست.
من برای بدنسازی ساخته شده ام. این درست است. اما هدف من از بدنسازی ثروت، شهرت یا حتی بهترین بدنساز دنیا شدن نیست.
احترام و ارزش به خود مهمترین عامل برای انگیزه و سرسختی من در بدنسازی است. برای من مهم است که در پایان روز بدانم که از امکانات موجود بهترین استفاده را کرده ام و تمام توان خود را در تمرین به کار گرفته باشم. سرسخت ترین رقیبم تنبلی و بیخیالی است.
من با رونی کلمن یا دیگر حرفه ای ها رقابت نمیکنم. بدن هر قهرمان دارای زیبائی های خاص خودش است و این کار ما است که تا حد ممکن این زیبائی ها را پرورش دهیم و به نمایش بگذاریم. اگر تمام فکر و ذکرم این باشد که بدنی مثل رونی کلمن بسازم فقط وقت و انرژی خود را تلف کرده ام، بهتر است ساختار بدنی خود را به بهترین شکل کامل کنم.
تنها زمانی میتوانید بهترین ها را در این رشته شکل دهید که مدام پیشرفت کنید و به آنچه که اکنون هستید قانع نباشید.
درجا زدن به معنای عقب رفتن است چون دیگران منتظر شما نمی مانند. با گذر زمان حتی تصور من از یک بدن خوب تغییر کرده و بهتر شده. هر چه قدر تصور بهتری از یک بدن ایده آل داشته باشید انگیزه شما هم بیشتر خواهد بود. هنگامی که در آئینه خود را نگاه میکنم و میبینم که چه طور مزد تمرین و انضباط خود را گرفته ام انگیزه ام دو چندان میشود.
اما روزهائی هست شما خوب تغذیه نمیکنید و انرژی ندارید. در این روزها خسته بیدار میشوید و دوست دارید در رختخواب بمانید. همین باعث میشود که نتوانید به خود احترام بگذارید و پیشرفت کنید. اینجا نقش تغذیه در بهبود انگیزه کاملاً مشخص میشود. هنگامی که خوب تغذیه میکنید از نظر فکری و جسمی احساس بهتری خواهید داشت. عبارت ”شما آن چیزی هستید که میخورید“ در بدنسازی کاملاً صدق میکند.
اغلب از من سئوال میکنند که چه طور توانسته ام اینقدر سریع پیشرفت کنم؟
به نظر خودم تغذیه ۹۰ درصد کار بود. مدتها طول کشید تا فهمیدم چه غذائی با بدنم سازگار است و بهترین نتیجه را دارد.
یک عامل مهم موفقیت، حمایت و بازخوردی است که از طرفدارانم دریافت میکنم که به من انگیزه و انرژی بیشتری میدهد. نامه ها و ایمیل هائی که هر روز دریافت میکنم برایم خیلی مهم هستند. طبیعتاً هر کسی فراز و نشیبهائی روحی و روانی دارد. به خصوص زمانی که مسابقه میدهد.
اما من به دلیل مجله و ویدئوهای قدیمی ام به خودم روحیه میدهم وقتی که میبینم نسبت به گذشته چه قدر پیشرفت کرده ام. من تغذیه و شیوه تمرینم را نسبت به گذشته خیلی تغییر نداده ام اما سرسختتر از گذشته شده ام. همین باعث شده که به بالاترین سطح این رشته ورزشی دست پیدا کنم. به روشی که برای شما کارآمد بوده پایبند بمانید و چیزی را تغییر ندهید.
برای اینکه در جلسه بعدی بتوانم با تمام قدرت تمرین کنم آن را مقابل چشمان خود مرور میکنم و بهمحض اینکه تمرینم تمام میشود به تمرین بعدی فکر میکنم. برنامه تغذیه ام طوری است که بعد از تمرین شروع به خوردن برای تمرین بعدی میکنم. انرژی فردا از آنچه که امروز تأمین میشود به دست می آید.
گاهی اوقات از تمرین دلزده میشوم. برای رفع این مشکل راه حلهائی دارم. تمرین در باشگاهی دیگر که حال و هوائی متفاوت دارد ایده بدی نیست. تغییر زمان تمرین یا تقسیم بندی تمرینات هم میتواند مؤثر واقع شود یا اینکه مدتی با یک حریف تمرینی تمرین میکنم. هرچند که به ندرت به این تغییرات احتیاج پیدا میکنم روزهائی است که احساس میکنم غرور در وجود رخنه کرده و زیاد میشود. برای مقابله با این مشکل خودم را به مبارزه می طلبم و از خودم که ورزش چهقدر برایم مهم است.
سپس یک جلسه در نیمه شب به جای صبح تمرین میکنم فقط برای اینکه علاقه و فداکاری خود را نسبت به کاری که میکنم ثابت کنم. وقتی برای مسابقه تمرین میکنم شدت تمرینم به حدی بالا است که تا مرز جنون پیش میروم.
به طور معمول ساعت ۱۹ به رختخواب میروم و ۴ صبح بیدار میشوم. همینکه میدانم تمریناتم وقتی تمام میشوند که اکثر بدنسازان هنوز خواب هستند یک احساس عجیبی به من میدهد. بدنسازان مجبور نیستند که هرچیزی را دقیقاً سر ساعت انجام دهند اما با برنامه ریزی که انجام میدهم احساس خوبی دارم. برای من مسئله ای نیست که تا ۴ بار در روز تمرین کنم چون این شغل من است. من آمادهام که هر کاری بکنم که به پیشرفتم کمک کند.
