اگر بخواهید تعریف ساده ای از حرکت بارفیکس داشته باشیم باید بگوییم بالا کشیدن وزن کامل بدن بر خلاف جاذبه زمین که عضلات لاتیسموس را به آتش می‌کشد و البته لازم به ذکر نیست که این حرکت عضلات متعددی را تحت فشار و تحریک قرار می‌دهد از عضلات تثبیت کننده شانه گرفته تا عضلات بازو و ساعد و حتی عضلات میان تنه و به دلیل تمام این خصوصیات بارفیکس می‌تواند و باید به عنوان یکی از اجزای ثابت هر برنامه تمرینی در نظر گرفته شود.

 



نباید ها :
در هنگام اجرا بارفیکس اجازه ندهید شانه های شما به سمت جلو و بالا بچرخد .


اگر اجازه دهید سینه شما در طول اجرای بارفیکس جمع شود فشار بسیار زیادی بر شانه هایتان وارد می‌شود و فشار روی عضلات هدف کاهش می‌یابد اجرای یک یا دو تکرار اضافی در انتهای تمرین با فرم اشتباه ارزش قرار دادن عضلات و مفاصل در معرض آسیب دیدگی را ندارد .
نباید پشت خود را بیش از حد قوس دهید .
اجازه دادن به پشت برای اینکه تا حداکثر ممکن قوس یابد می‌تواند نشان دهنده فرم نامناسب یا ضعف عضلات در ناحیه شکم باشد مثل حرکت شنا سوئدی در حرکت بارفیکس هم نیاز است تا کل بدن وظیفه خود را بدرستی اجرا کند .

از تاب خوردن خودداری کنید .
تاب خوردن برای اجرای تکرارهای بیشتر که در حالت شدیدتر به شکل ضربه زدن هم خود را نشان می‌دهد یکی دیگر از اشتباهات رایج در اجرای بارفیکس است که باید از ان اجتناب کنید چون هم ریسک آسیب را افزایش می‌دهد و هم فشار را به عضلاتی غیر از آنچه مورد نظر شماست منتقل می‌کند .
باید ها :
عقب کشیدن سرشانه
اولین قدم برای اجرای مناسب بارفیکس این است که شانه های خود را عقب کشیده و سینه را بیرون دهید این کار باعث انتقال فشار بیشتری به عضلات پشت می‌شود همین طور عضلات تثبیت کننده شانه بخوبی در حرکت سهیم می‌شوند .
میان تنه را محکم حفظ کنید
انقباض عضلات شکم در هنگام اجرای بارفیکس یک مسئله ضروری است البته منظور این نیست که زانوها را به سمت جلوی بدن بالا بکشید بلکه کافیست تا در همان حالت کشیده شکم خود را در حالت انقباض حفظ کنید .
متناسب با توانایی خودتان پیشرفت کنید.
اگر پیش از این هرگز بارفیکس نرفته اید این مراحل پایه را طی کنید:
با کمک گرفتن کار را رشروع کنید برای این منظور می‌توانید از پایه های بارفیکس که امکان قرار دادن وزنه کمکی روی آن ها وجود دارد و پایه ای جهت کمک گرفتن دارند استفاده کنید یا از یک یار کمکی که با گرفتن مچ پا شما را در اجرای حرکت یاری کند اجرای دو یا سه ست 10 تکراری برای شروع مناسب است.
مرحله بعدی این است که روی بخش منفی تکرارها تمرکز کنید یعنی در بخش مثبت تکرارها کمک بگیرید و سپس در بخش منفی هر تکرار 4 تا 8 ثانیه در مقابل پایین رفتن بدن مقاومت کنید وقتی انجام بخش منفی تکرارها بهاین صورت برایتان آسان شد می‌توانید سراغ اجرای بارفیکس دست برعکس با فاصله عرض شانه بین دست ها بروید که به دلیل نقش بیشتر بازو در آن از بارفیکس دست باز ساده تر است پس از مدتی هم خواهید توانست بارفیکس با دستان باز را برای چند تکرار اجرا کنید .
برای کسانی که از حرکت بارفیکس برای بهبود کارایی خود در سایر رشته های ورزشی استفاده می‌کنند لازم به ذکر است که اجرای تعداد بیشتر لزوما به معنی افزایش کارایی ورزشی شما نیست تنها وقتی اجرای تکرارهای زیاد ارزشمند است که حرکت را با کنترل و فرم صحیح اجرا کنید همین برای بدنسازان هم صدق می‌کند با این تفاوت که وقتی توانستید بیش از 15 تکرار بارفیکس را با وزن بدن اجرا کنید لازم است از وزنه اضافی برای اجرای حرکت استفاده کنید تا همچنان تحریک کافی جهت رشد را در عضلات خود اعمال کنید.با ۱۲ مدل بارفیکس آشنا شوید
یک برنامه اختصاصی بارفیکس نه تنها موجب پرورش و ضخیم شدن عضلات پشت پهن‌تر شدن آن‌ها می‌گرد بلکه باعث افزایش سایز و حجم در عضلات دو * جلو بازو، براچیالیس (انتهای جلو بازو) نیز می‌شود.

 

یک برنامه اختصاصی بارفیکس نه تنها موجب پرورش و ضخیم شدن عضلات پشت پهن‌تر شدن آن‌ها می‌گرد بلکه باعث افزایش سایز و حجم در عضلات دو * جلو بازو، براچیالیس (انتهای جلو بازو) نیز می‌شود.
در حرکت بارفیکس بخش Sternal عضله پکتورال سینه، عضله لتیسموس درسی، ترس میجر، دلتوئید خلفی، ریمبوبید، بخش میانی و پائینی عضله ترپز و عضله فلکسور ساعد درگیر می‌باشند.
ورزش‌های گوناگونی نیازمند قدرت در این عضلات هستند. به‌خصوص ورزش‌هائی از قبیل جودو و کشتی که در آن‌ها نیاز به یک بالاتنه قوی برای کشیدن و بلند کردن حریف می‌باشد.
یک برنامه اختصاصی بارفیکس نه تنها باعث ضخیم‌تر شدن و پهن‌تر شدن عضلات پشت می‌گردد بلکه در افزایش حجم دور بازو و ساعد نیز بی‌تأثیر نیست. اگر به این موضوع شک دارید کافی است یک نگاهی به توسعه عضلات بازوی قهرمانان المپیک در ورزش ژیمناستیک همچون آندریاس وکر از آلمان و یورجی از ایتالیا بیاندازید تا متقاعد شوید. دلیل شناخته بودن این افراد به خاطر حجم تمریناتشان بر روی میز لاری نیست، بلکه عمده شهرت این ورزشکاران به خاطر اجراء تعداد بسیار زیادی بارفیکس مچ برعکس و بارفیکس مچ صاف در حرکات و دستگاه‌های متنوع ورزش ژیمناستیک می‌باشد.
پیش‌تر من می‌شنیدم که اشخاص می‌گفتند که قصد دارند حرکت بارفیکس را با حرکت کشش زیر بغل با دستگاه سیم‌کش جابه‌جا کنند. حتماً این‌کار را انجام بدهید اما مطمئن باشید که نتیجه‌ای مساوی به‌دست نخواهید آورد. و دوباره عضلات زیر بغل‌تان مثل یک نخ سیگار باریک باقی خواهند ماند.
دلیل فیزیولوژیکی اعصابی اینکه چرا بارفیکس از کشش زیر بغل با دستگاه سیم‌کش ارجح است خارج از حوصله این مقاله می‌باشد. اما به‌صورت کوتاه و مختصر می‌توان این‌طور عنوان کرد. یک مثال کلاسیک در تفاوت بین این دو یعنی بارفیکس و کشش زیر بغل این واقعیت است که در بارفیکس بدن به سمت مقاومت حرکت می‌کند ولی در حرکت کشش زیر بغل مقاومت است که به سمت بدن حرکت می‌کند. این دو حرکت با وجود تشابه ظاهری نیازمند الگوی کاملاً متفاوت درگیری عضلات می‌باشند. یک عضله پشت پرورش یافته به مراتب خیلی سریع‌تر توسط حرکت بارفیکس در قیاس با حرکت کشش زیر بغل با سیم‌کش به‌دست می‌آید.
● تفاوت بارفیکس مچ برعکس با بارفیکس معمولی (مچ صاف)
به لحاظ کینوسولوژی عضلاتی و در سرتاسر این مقاله بارفیکس معمولی (مچ صاف) به نوعی از حرکت بارفیکس گفته می‌شود که در آن پشت دست در زمان گرفتن میله بارفیکس به سمت صورت فرد است و حرکت بارفیکس مچ برعکس همانطور که از اسمش پیداست به نوعی از حرکت بارفیکس اطلاق می‌شود که در آن کف دست در موقع گرفتن میله بارفیکس به سمت صورت فرد و یا به سمت یکدیگر (موازی) می‌باشد که البته این نوع از بارفیکس بهترین نوع گرفتن میله بارفیکس بر اجراء حرکت بارفیکس به‌شمار می‌آید. از دیدگاه تجربی شاید نتوان گفت که بهترین نوع گرفتن میله بارفیکس کدام است. چون من به شخصه ورزشکارانی را می‌شناسم که دارای عضلات پشت کاملاً توسعه یافته‌اند و این رشد و توسعه عضلانی را هم مدیون اجراء حرکت بارفیکس با تنوع کامل در نحوه گرفتن میله جهت تحریک و درگیر کردن حداکثر عضلات پشت هستند. برای اثبات این مسئله کافی است تنها به توسعه کامل عضلات پشت قهرمان مدال طلای المپیک تابستانی آتن در حرکت دار حلقه (ژیمناستیک) نگاهی بیندازید.
● نحوه صحیح اجراء حرکت بارفیکس مچ برعکس
اصلی‌ترین نوع بارفیکس مدل بارفیکس مچ برعکس می‌باشد. این شیوه از اجراء حرکت بارفیکس بیشترین دامنه حرکتی در قیاس با سایر نوع‌های بارفیکس چه به لحاظ عضلات لت (زیر بغل) و چه عضلات بازو دارا می‌باشد. در ابتداء شروع حرکت دست‌ها در کشیده‌ترین حالت به‌صورت مچ برعکس میله بارفیکس را با فاصله به اندازه عرض شانه و یا کمتر از این می‌گیرند. در ابتداء بالا کشیدن بدن بخش فوقانی عضلات پشت و عضله‌ای فلکسور ساعد مورد استفاده قرار می‌گیرند. روند صعود به سمت میله می‌بایست تا جائی ادامه یابد که چانه از میله عبور کند. به خاطر سپردن نفس کشیدن (دم) قبل از بالا کشیدن و شروع تکرار جزء نکات مهم در اجراء حرکت بارفیکس می‌باشد. یک موضوع مهم دیگر در هنگام بالا کشیدن خم شدن به سمت عقب می‌باشد که می‌بایست به‌صورت موزون و هماهنگ با بالا رفتن انجام گیرد. بلافاصله پس از رسیدن به بالاترین نقطه حرکت و شروع پائین آمدن می‌بایست عمل بازدم و همچنین عمود شدن قفسه به حالت اولیه آن صورت گیرد. در پائین‌ترین نقطه از حرکت دست‌ها می‌بایست کاملاً کشیده و استخوان کتف بالا آمده باشد. این مسئله جزء نکات بسیار مهم برای تکمیل دامنه کامل حرکتی یک تکرار محسوب می‌شود در تمامی تکرارها قسمت فوقانی بازو و عضله نزدیک کننده اسکاپولا می‌بایست در وضعیت کششی قرار بگیرند.
پاها در طول اجراء تکرارها تا حد ممکن می‌بایست در یک خط صاف با بالاتنه قرار بگیرند. به‌دلیل پائین آمدن کیفیت حرکت از انجام هرگونه انقباض در ناحیه هیپ خودداری شود.
ورزشکارانی که دارای قدرت کافی در ساعدها نیستند می‌توانند از بندلیفت استفاده کنند. بدین ترتیب ریسک جدا شدن کف دست از میله بارفیکس را کاهش دهند. البته گروه دیگر که می‌توانند از بندلیفت در حرکت بارفیکس استفاده کنند افرادی هستند که قبل از رسیدن به خستگی نهائی در عضلات پشت این عضلات ساعدشان است که خسته شده و ادامه دادن حرکت را برای آن‌ها غیرممکن می‌سازد.
به‌هر حال من ترجیح می‌دهم که ورزشکار از بندلیفت استفاده نکند چون در ورزش واقعی مثل جودو می‌بایست از عضلات زیر بغل‌تان (لت) بدون کمک از عصا و یا بندلیفت استفاده کنید.
● روند پیشرفت بارفیکس
بدون شک حرکت بارفیکس نیازمند میزان مشخصی نیرو و قدرت می‌باشد. برای یک ورزشکار مبتدی و ناشی در شروع یک برنامه قدرتی، استفاده از یک‌سری حرکات پیشرفت دهنده می‌تواند به افزایش سطح نیرو کمک نماید.
اولین گام در پیشرفت با آویزان شدن ورزشکار از میله بارفیکس شروع می‌شود. در این مرحله زانوها می‌بایست خم شود. یک حریف تمرینی می‌بایست از ناحیه مچ پا، ورزشکار را در موقع بالا رفتن حمایت کند. اگر ورزشکار برای بالا رفتن به کمک خارجی بیشتری نیازمند است می‌تواند با باز کردن پا از مفصل زانو و وارد کردن فشار از طریق مچ پا به‌دست حریف تمرینی خود را بالا بکشد. زمانی‌که ورزشکار قادر شد بدین شکل ۱۲ تکرار را انجام دهد نوبت رفتن به سراغ گام دوم پیشرفت می‌رسد.
در این گام از پیشرفت همان وضعیت حفظ می‌شود ولی این‌بار تنها یکی از مچ‌های پا از طریق حریف تمرینی حمایت می‌شود. آزاد بودن پای دیگر موجب افزایش فشار وارده به عضلات درگیر در حرکت بارفیکس خواهد شد و فراهم کردن میزانی از کمک در موقع بالا کشیدن می‌تواند در روند پیشرفت و افزایش نیرو مفید واقع شود در این مرحله اگر حریف تمرینی باتجربه باشد می‌تواند با جایگزین کردن مچ پا با کمر و کمک کردن به‌جا از این ناحیه به بهتر شدن روند پیشرفت ورزشکار کمک شایانی نماید. زمانی‌که ورزشکار توانست ۱۲ تکرار بارفیکس را با حداقل کمک خارجی اجراء کند زمان حرکت و رفتن به گام پیشرفت بعدی فرا می‌رسد. در این مرحله نیز وضعیت به روال سابق است و حریف تمرینی در بعضی از تکرارها و آن هم در مقاطع خاصی از حرکت از طریق کمر به ورزشکار جهت بالا کشیدن خود کمک می‌کند. در مقاطعی که ورزشکار به کمک نیاز دارد میزان کمکی که از طریق حریف تمرینی می‌بایست به فرد داده شود دقیقاً می‌بایست به اندازه‌ای باشد که ورزشکار را از محدوده بحرانی (ایست) بگذارند و نه بیشتر. پس از مدتی تمرین با این شیوه دیگر ورزشکار قادر است که به تنهائی و بدون کمک حریف تمرینی تکرارهای با دامنه کامل حرکتی را اجراء کند. پس از مدتی تمرین با این منوال زمان استفاده از وزنه اضافه فرا می‌رسد.
▪ وزنه اضافه تمرینی را می‌توان به یکی از روش‌های ذیل به‌کار گرفت:
ـ قرار دادن یک عدد دمبل در بین مچ
اتصال تسمه مخصوص آویزان کردن وزنه به کمربند بدنسازی
استفاده از کمربند مخصوص اضافه کردن وزنه در حرکت بارفیکس و یا پارالل
● تنوع حرکتی بارفیکس مچ صاف و بارفیکس مچ برعکس
همان‌گونه که ژیمناست‌ها، کشتی‌گیرها و جودوکارها در طول این سال‌ها نوع‌های گوناگونی از حرکت بارفیکس را نشان داده‌اند، روش‌های مؤثر متنوعی از این حرکت وجود دارد که می‌توان با به‌کارگیری آن‌ها بر سطح نیرو و قدرت و همچنین حجم عضلات پشت و بازو افزود.
● بارفیکس موازی جمع
جهت افزایش فشار وارده به عضلات بازکننده سرشانه می‌توان از بارفیکس با میله موازی استفاده کرد. خیلی از باشگاه‌ها دارای دسته‌ای V شکل هستند که می‌توان با اتصال به میله بارفیکس این حرکت را با آن انجام داد. در اجراء این حرکت موقع بالاکشیدن سعی کنید تا زیر سینه خود را بالا بکشید (البته این شیوع از اجراء حرکت معمولاً مخصوص ورزشکار سطح پیشرفته می‌باشد).
● بارفیکس دست جمع مج برعکس
در این نوع از حرکت بارفیکس مچ برعکس فاصله دست‌ها از یکدیگر بر روی میله بارفیکس حدود ۱۰ تا ۱۵ سانت می‌باشد. این شیوه از حرکت بارفیکس موجب وارد شدن فشار مضاعف بر روی عضله فلکسور (جمع کننده) ساعد می‌گردد. در واقع در این نوع حرکت فشار وارده بین تنه و بازو به‌صورت مساوی تقسیم می‌شود و بدین ترتیب از این نوع از حرکت بارفیکس یک حرکت عالی برای عضلات بازو می‌سازد.

 

نویسنده: چارلز پولیکین
مجله دانش ورزش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *