مقدار نياز روزانه روی
شما اینجا هستید
ویتامینها و موادمعدنی » مقدار نياز روزانه روی

مقدار نياز روزانه: 15ميلی-گرم

وقتي شما به روی فكر مي-كنيد، در واقع به رشد و توليد مثل مي-انديشيد. اين ماده معدنی سلول-هايی را كه شما برای حفظ سلامتی خود به آنها نياز داريد توليد مي-كند، از كمك به ايجاد پوست جديد و سلول-هاي جنسي مرد (—–) تا تقويت دستگاه ايمني بدن، همگي از وظايف اين ماده معدني است.
دكتر آدريا شرمن مي-گويد: «ترميم، رشد، حاملگي و شيردهي همگي حالت-هايي هستند كه نياز به روي را افزايش مي-دهند زيرا در اين حالت-ها نياز به افزايش سلول-ها وجود دارد.»
يك مثال خوب دفاع ايمني است. قبل از مقابله بدن با مهاجمي خارجي، روي و مواد شيميايي ديگري به نام آنزيم-هاي وابسته به روي براي كمك به ساختن سلول-هاي جديد دستگاه ايمني و مرتب كردن آنها جهت آرايش جنگي با يكديگر همكاري مي-كنند. به همين دليل، روي در دفاع عليه عفونت-هاي ويروسي مفيد است.
به همان دلايل، مصرف بيش از حد روي- در يك بررسي 25ميلي-گرم در روز- موجب كاهش ايمني بدن مي-شود.
مهارت روي در توليد سريع سلول-ها وقتي كه دچار زخم يا بريدگي مي-شويد به كار مي-آيد. دكتر ريچارد وود دانشيار تغذيه در دانشگاه تافتز در مدفورد، ماساچوست، و رئيس آزمايشگاه دسترسي حياتي مواد معدني در مركز پژوهش تغذيه انسان در دانشگاه تافتز در بوستون، معتقد است كه روي براي توليد كلاژن، بافت همبندي كه به ترميم زخم-ها كمك مي-كند، حياتي است. وي مي-گويد: «اگر شما روي كافي به دست نياوريد، ترميم طبيعي رخ نمي-دهد.»
هر چند يافته-هاي تحقيقي در اين مورد اندك مي-باشند، ولي برخي از پزشكان براي درمان بزرگي پروستات، كه در مردان موجب قطع جريان ادرار مي-شود، روي را توصيه مي-كنند. تا زماني كه روي در بررسي-هاي علمي وسيع مورد آزمايش قرار نگرفته است، بسياري از پزشكان در مورد فوايد آن شك خواهند داشت. اگر شما مي-خواهيد روي را براي رفع مشكلات پروستات خود آزمايش كنيد، همكاري شما با يك پزشك آگاه در امر تغذيه مهم است.
حتي چندين آنزيم كليدي كه از بيناييتان محافظت مي-كنند نمي-توانند بدون روي تشكيل شوند. دكتر وود مي-گويد: «روي و ويتامين a در چشم-ها براي حفظ روند طبيعي تطابق به تاريكي، كه در آن چشم-ها خود را به نور كم عادت مي-دهند، با يكديگر همكاري مي-كنند.»
به رغم فوايد روي اغلب آمريكاييان اين ماده معدني را به اندازه كافي مصرف نمي-كنند. در حقيقت، يك بررسي نشان داد كه 30% افراد مسن سالم دچار كمبود روي هستند. يكي از دلايل اين موضوع آن است كه به دليل اصرار در مصرف غذاهاي كم-چربي، بيشتر مردم از خوردن گوشت قرمز، كه يك منبع خوب از اين ماده حياتي است امتناع مي-كنند.
به گفتة دكتر وود يك مشكل بالقوه ديگر عبارت است از افزايش مصرف كلسيم كه براي پيشگيري از پوكي استخوان توصه مي-شود و مي-تواد مقداري روي را از بدن خارج كند. تاكيد شديد بر خوردن گياهان توسط برخي از گياهخواران افراطي مي-تواند جذب روي را مختل كند، همان طور كه الكليسم، درمان با پني سيلين خوراكي و داروهاي مدرّ مي-توانند موجب اختلال در جذب روي شوند.
نشانه-هاي كمبود احتمالي شامل اختلال ايمني، كاهش وزن، نفخ، كاهش اشتها، راش و ساير تغييرات پوستی، زخم بستر، ريزش مو، كاهش حس چشايی يا بويايی، فقدان دوره-هاي قاعدگی و افسردگی مي-باشد.

مصرف بی-خطر روی
در حالي كه بهتر است روي مورد نياز را از غذاها به دست آورد ولي مي-توان آن را از چندين مكمل روي موجود نيز كسب كرد. اما بايد مراقب بود كه بيش از حد مصرف نشود. مصرف بيشتر روي الزاماً نتيجه بهتري ندارد. مقادير اضافي مي-تواند موجب تهوع، سردرد، خواب آلودگي و تحريك-پذيري شود. در حقيقت، ثابت شده است كه مصرف بيش از دو هزار ميلي-گرم سولفات روي موجب تحريك معده و استفراغ مي-شود.
حتي مصرف بين 30 تا 150 ميلي-گرم در روز به مدت چندين هفته با جذب مس تداخل دارد و مي-تواد موجب كمبود مس شود. (به همين دليل پزشكان اغلب توصيه مي-كنند افرادي كه از مكمل-هاي روي استفاده مي-كنند مس اضافي، به نسبت يك ميلي-گرم مس به ازاي ده ميلي-گرم روي، دريافت كنند.) مصرف بيش از 30 ميلي-گرم روي در روز مي-تواند خطر بروز كم-خوني را افزايش دهد. ثابت شده است كه چنين دوزهاي بالايي سطح hdl، يا كلسترول «خوب»، را كاهش و سطح ldl، يا كلسترول «بد» را افزايش مي-دهد. (با اين حال، ممكن است يك پزشك چنين مقادير بالايي را براي درمان بيماري ويلسون، كه در آن مس اضافي در بدن انباشته مي-شود، تجويز كند.) نشان داده شده است كه افزايش روي در رژيم غذايي موجب كاهش شديد اعمال فكري در مبتلايان به بيماري آلزايمر مي-شود. به دليل وجود اين خطرها، پزشكان توصيه مي-كنند كه دوزهاي بيش از 15 ميلي-گرم روي را در روز فقط زير نظر پزشك مصرف كنيد.
از آنجا كه روي مي-تواند موجب آشوب معده شود، براي جلوگيري از اين عارضه آن را با غذا مصرف كنيد. لبنيات، فرآورده-هاي سبوس-دار و مواد غذايي حاوي كلسيم و فسفر زياد، مانند شير، ممكن است جذب روي را كاهش دهند. غذاهاي غني از پروتئين مانند گوشت بره، گوشت گاو و تخم مرغ، جذب روي راتشديد مي-كنند.

منابع غذايی: صدف-های پخته شده، گوشت گاو، گوشت بره، تخم مرغ، غلات كامل، گردو و ماست.

برچسب ها :

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -

مجله ادکوان، پایگاه تخصصی بدنسازی و پاورلیفتینگ | بررسی آخرین مقالات، خبرها و یافته های دنیای ورزش در رشته بدنسازی، پرورش اندام، پاورلیفتینگ و آمادگی جسمانی، گالری تصاویر و فیلم، مجلات و مشاوره