قدرت آنابولیک انسولین

قدرت آنابولیک انسولین برای افزایش سریع حجم و قدرت، تستوسترون یکی از آنابولیک‌ترین هورمون‌ها در جهان به حساب می‌آید تستوسترون در سطح بالای آن خواه از طریق استروئیدهای آنابولیک، بیش هورمون‌ها و محرک‌های هورمونی دیگر تحریک شرایط آنابولیکی را در بدن سبب می‌شود که نهایتاً فیزیک بدنی تفکیک شده و عضلانی، ماحصل آن خواهد بود. اما تستوسترون تنها هورمون آنابولیک محسوب نمی‌شود و انسولین هم هورمون دیگری است که به همان اندازه قدرتمند است.

انسولین مسئولیت انتقال مواد مغذی به‌داخل جریان خون و تضمین حداکثر جذب و استفاده هر نوع مکمل قانونی و یا غیرقانونی را برعهده دارد. انسولین همچنین تشدید‌کننده ارسال کربوهیدرات‌ها و مکمل‌هائی همچون کراتین، گلوتامین و غیره را به‌داخل سلول‌های عضلانی به‌منظور حداکثر پمپ عضلانی می‌باشد.

ممکن است با عبارت انسولین اسپایک آشنائی داشته باشید. این عبارت برمی‌گردد به افزایش سریع سطح انسولین در داخل بدن که به‌طور معمول به‌وسیله مصرف یک دوز مشخص از قندهای ساده حاصل می‌شود که در حداکثر محصولات حاوی کربوهیدرات و کراتین به‌صورت توام نیز مشاهده می‌شود. به‌منظور انتقال موادغذائی به‌داخل جریان خون و سلول‌های عضلانی به ترشح یک‌باره انسولین نیاز می‌باشد. با وجود تأثیر بالا و فوائد زیاد آن، انسولین اسپایک یا همان ترشح یکباره انسولین در مقادیر بالا می‌تواند کربوهیدرات زیادی را سبب شود که این کربوهیدرات‌ها به‌صورت کامل متابولیزه نشده و نهایتاً به‌صورت چربی در بدن ذخیره می‌شوند. انسولین تا زمانی‌که بر روی نحوه تأثیر آن بر روی بدن کنترل داشته باشد یک هورمون آنابولیک قوی محسوب می‌شود. اگر عملکرد انسولین را تحت کنترل داشته باشید در عرض ۴ تا ۶ هفته قادر خواهید بود ۵ تا ۱۰ بر وزن‌تان بیفزائید. در غیر این‌صورت با آسانی چربی قابل ملاحظه‌ای را در بدن خود جای داده‌اید.

بدنسازان آماتور مسابقه‌ای از انسولین به‌شکل تزریقی آن جهت شتاب دادن به رشد عضلات‌شان در دوران خارج از مسابقه استفاده می‌کنند. به‌طور معمول عمل تزریق بلافاصله پس از تمرین و یا قبل از خوردن وعده غذائی حجیم پس از تمرین صورت می‌گیرد. انسولین کربوهیدرات‌ها را به‌داخل عضلات تهی شده به‌منظور جایگزین شدن و پر شدن دوباره آنها می‌فرستد و همچنین به ارسال پروتئین می‌پردازد که خیلی سریع به‌شکل عضله خالص سنتز شده به عضلات فرستاده می‌شود و بدین ترتیب در شکل دادن به یک فیزیک بدنی عضلانی و رگی بسیار نقش ایفا می‌کند.

همان‌طور که می‌دانید تزریق انسولین کار بسیار خطرناکی است بله درست است که بدین ترتیب افزایش وزن حاصل می‌شود. اما اغلب این افزایش وزن چربی است که هرگز آن را از دست نخواهید داد. به‌علاوه اینکه اگر در همان مدت زمان کوتاه پس از تزریق انسولین به اندازه افی کربوهیدرات نخورید آن‌موقع است که دچار شوک دیابتی یا حتی کوما دیابتی خواهید شد.

به‌دلیل دارا بودن این خاصیت آنابولیکی بالقوه انسولین، بدنسازان سلامتی خودشان را برای دست‌یابی به نتایج فوق به خطر می‌اندازند. شاید عقلانی به‌نظر نیاید اما وسوسه دستیابی به عضلات بزرگ‌تر همیشه برای یک‌سری از بدنسازان که در جستجوی میان‌بر هستند وجود داشته است.

خوشبختانه دیگر نیازی به خطر انداختن سلامتی به منظور دستیابی قدرت انسولین نیست چون تحقیقات اخیر راهی را پی روی ما گذاشته که می‌توانیم با دستکاری در میزان ترشح انسولین به‌صورت کاملاً بی‌خطر و قانونی همان نتایج را به‌دست آوریم.

مکمل تهیه شده توسط شرکت SAN یکی از محصولاتی است که دقیقاً شبیه به انسولین عمل می‌کند. این ترکیب تشکیل شده از چهار عنصر محرک انسولین این محصول بر پایه‌ای علمی به‌گونه‌ای طراحی شده که افزایش عملکرد و خواص مثبت انسولین بدون افزایش سطح انسولین در بدن را در پی داشته باشد. مکمل فوق کربوهیدرات‌ها را به‌داخل سلول‌های عضلانی به منظور حداکثر پمپ عضلانی انجام می‌دهد.

این ماده انتقال تمامی موادمغذی همچون آمینواسیدها از پروتئین، کراتین و سایر مکمل‌های دیگر را به‌داخل جریان خون و عضلات به منظور عملکرد آنابولیکی انجام می‌دهد و تمام این موارد را بدون افزایش سطح انسولین در بدن صورت می‌دهد. به‌منظور ارتقاء خاصیت آنابولیک در داخل بدن می‌بایست بالانس بین گلوکز و انسولین را به شکل بسیار ظریف حفظ نمائید. همین‌طور که سطح گلوکز افزایش می‌یابد میزان انسولین نیز می‌بایست به‌شکل هماهنگ با آن افزایش یابد و همین‌طور که سطح گلوکز کاسته می‌شود از سطح انسولین نیز به‌صورت هماهنگ با آن کاسته شود. تا وقتی‌که این بالانس حفظ شود. بر حجم عضلانی و قدرت به‌صورت روزانه افزوده می‌شود اما در صورت برهم خوردن این بالانس خیلی سریع متوجه خواهید شد که در حال افزایش بافت چربی و کاهش قدرت هستید.

وقتی‌که سطح خون افزایش می‌یابد بدن شروع به آزادسازی انسولین می‌نماید و زمانی‌که این اتفاق افتاد سطح قند خون دوباره پائین آمده و به حد نرمال خود می‌رسد. اگر بدن در مقابل این تأثیر انسولین مقاوم شود آن‌موقع است که سطح قند خون به آسانی به میزان نرمال آن باز نخواهد گشت. مقاومت در مقابل انسولین یکی از علائم شروع دیابت (مرض قند) است و زمانی‌که به‌صورت کامل ظاهر شد بدن دیگر توانائی استفاده کامل از انسولین ترشح شده را نخواهد داشت.

به‌دلیل اینکه ترشح میزان نرمال انسولین نمی‌تواند سطح قند خون را پائین بیاورد بدن شروع به ترشح مداوم انسولین بیشتر به منظور کاهش سطح قند خون و تنظیم بالانس بین گلوکز و انسولین می‌نماید زمانی‌که بدن انسولین بیش از حد آزاد می‌نماید کربوهیدرات به نحو مؤثر متابولیزه نمی‌شود و در عوض به‌جای این‌که به‌شکل انرژی برای پر کردن عضلات به‌سویله گلیکوژن مورد استفاده قرار می‌گیرد به‌صورت چربی ذخیره می‌شود و این یعنی خطر. زمانی‌که سطح انسولین از میزان مورد نیاز آن بالاتر که باشد بدن نخواهد توانست از کربوهیدرات‌ها به‌صورت کامل استفاده کند و آن‌موقع است که شروع به چیدن طبقاتی از بافت‌های چربی بر روی هم می‌نماید.

کلید کار در مهار قدرت آنابولیکی انسولین، افزایش حجم عضلانی و قدرت و افزایش قابل ملاحظه‌ای سنتز پروتئین و جذب موادمغذی و تواماً بی‌تأثیر ساختن خواص مضر آن می‌باشد. مکملی که پیشتر از آن نام بردیم حاوی تمامی عناصر تقلیدکننده خاصیت آنابولیک است. این عناصر عبارتند از:

۲) وانادیل سولفات Vanadyl sulfate

۳) گلیکومین Glycocyamine

۴) دی پینیتول D-pinitol

چهار ترکیب فوق در دوز معینی عملکردی شبیه به انسولین را بدون افزایش سطح انسولین در بدن برای ما برآورده می‌کنند، هر ماده تأثیر انسولین را تقلید می‌نماید. زمانی‌که ترکیب می‌شود تشدید انفجاری عملکرد آنابولیکی را در بدن باعث می‌شوند. در سال‌های اخیر آلفا لیپویک اسید به‌عنوان جدیدترین و مؤثرترین تقلیدکننده خاصیت انسولین اهمیت زیادی پیدا کرده است این ماده در فرمول خیلی از کراتین‌ها و مکمل‌های غذائی وجود دارد.

در این‌خصوص جای هیچ شکی نیست چون تحقیقات دانشگاهی زیادی این تأثیر را ثابت کرده است بنابراین وقتی نوبت به تحریک خاصیت انسولین می‌رسد آلفالیپویک اسیدیک ماده بسیار قوی است. آلفالیپویک اسید همچنین یک آنتی‌اکسیدان قوی بوده و در حفظ عملکرد سیستم ایمنی بدن و جلوگیری از تأثیرات ناشی از تمرین‌زدگی نیز نقش به‌سزائی دارد. بنابراین با مصرف آلفالیوپیکا اسید کامل‌تر و سریع‌تر از اجراء یک برنامه تمرین سنگین و با شدت ریکاوری می‌شوید. تقریباً ۱۰ سال قبل بود که اولین محصول تقلیدکننده خاصیت انسولین به دنیای بدنسازی معرفی شد و آن چیزی نبود جزء وانادیل سولفات.

این ماده نوع محلول مینرال وانادیوم بوده و به‌صورت موفقیت‌آمیزی در جهت تحریک ترشح یک‌باره انسولین انتقال کربوهیدرات‌ها به‌داخل سلول‌های عضلانی به منظور پرتر و سفت به‌نظر رسیدن آنها مورد استفاده قرار گرفته است. متأسفانه بدنسازها شروع به مصرف این ماده در دوزهای بالا کردند و با سوء استفاده از یک محصول خوب مشخص شد که مقدار زیادی وانادیل سولفات می‌تواند برای بدن سمی باشد.

انسولین و ماهیچه
انسولین در واقع یک پروتیین می‌باشد و هنگام مصرف کربوهیدرات‌ها یا پروتیین یا هر دوی آنها در پانکراس تولید و آزاد میشود (البته در حالتی که پانکراس به درستی‌ فعالیت کند).بر خلاف پروتیین که ساختار تشکیل دهنده ماهیچه‌ها می‌باشد انسولین شبیه یک پروتیین عملیاتی عمل می‌کند.یعنی‌ طرز عمل آن بیشتر شبیه هورمون رشد می‌باشد.
همانند همه پروتیین‌ها انسولین نیز متشکل از زنجیره‌ ای‌ از آمینو اسید‌ها می‌باشد.اما نحوه تشکیل زنجیره‌‌های انسولین به شکلی‌ می‌باشد که نحوه فعالیت آن بیشتر شبیه مکانیسم پیام رسانی می‌باشد تا اینکه همانند دیگر پروتیین‌ها به عنوان واحد‌های سازنده ماهیچه‌ها عمل کند.
از پانکراس انسولین وارد جریان خون میشود و در سراسر بافت‌های بدن که بافت‌های عضلانی نیز شامل آن میشود گردش می‌کند.فیبر‌های عضلانی دارای گیرنده‌های انسولین در سطح خود هستند.هنگامی که مولکول‌های انسولین به این گیرنده‌ها متصل میشوند دستور باز کردن سلول را صادر میکنند.این فرایند باعث میشود تا گلوکز، آمینو اسید‌ها و کراتین وارد سلول شود.این فرایند یکی‌ از اصلی‌‌ترین دلیل‌ها برای اهمیت انسولین در عضله‌ سازی می‌باشد.
از طرفی‌ دیگر انسولین با اتصال به گیرنده‌های سلول‌های ماهیچه ای‌ باعث ایجاد یک سری واکنش‌های تحریک کننده بیو شیمیایی میشود که در نهایت باعث افزایش سنتز پروتیین میشود.این فرایند نیز از طریق ورود آمینو اسید‌هایی رخ خواهد داد گفت از قبل وارد سلول شده است.به علاوه انسولین از تجزیه بافت‌های ماهیچه ای جلوگیری می‌کند که همین امر نیز خود باعث افزایش سرعت عضله‌ سازی میشود.
انسولین از یک طریق غیر مستقیم نیز باعث افزایش عضله‌ سازی میشود به این صورت که انسولین باعث گشادی رگ‌های خونی میشود که این امر باعث افزایش جریان خون در رگ‌ها و افزایش خون رسانی به ماهیچه‌ها میشود.با افزایش جریان خون انسولین قادر خواهد بود مقادیر بیشتری گلوکز و آمینو اسید وارد سلول‌های ماهیچه ای‌ کند.

انسولین و چربی‌
آزاد سازی انسولین از پانکراس این پیغام را به بدن میدهد که بدن تازه تغذیه خود را انجام داده است.از آنجایی که بدن تمایل به حفظ انرژی دارد برای تامین انرژی خود از ذخایر چربی‌ استفاده نخواهد کرد و از مواد غذایی استفاده می‌کند که اخیرا مصرف شده است.از طرفی‌ دیگر انسولین دقیقا همان رفتاری را با سلول‌های چربی‌ دارد که با سلول‌های ماهیچه ای‌ انجام میداد که در بالا توضیح دادیم.افزایش مصرف گلوکز و چربی‌ باعث افزایش ذخایر چربی‌ بدن خواهد شد.هرچقدر این ذخایر بیشتر شوند در ادامه کمتر سوزانده خواهند شد.در ادامه خواهید دید که چطور افزایش سطح انسولین در طول روز باعث افزایش ذخایر چربی‌ خواهد شد.تا زمانی‌ که گیرنده‌های انسولین سطح سلول‌های بدن به درستی‌ کار کنند انسولین میتواند بخش اعظمی از گلوکز درون جریان خون را به درون سلول‌های ماهیچه ای‌ و چربی‌‌ها منتقل کند.

جدول انواع انسولین براساس زمان اثر

رده‌بندی زمانی	نوع انسولین	زمان شروع اثر	زمان اوج اثر	مدت‌زمان اثر	کاربرد رایج
انسولین فوق‌کوتاه‌اثر	Lispro، Aspart، Glulisine	10 تا 20 دقیقه	1 تا 3 ساعت	3 تا 5 ساعت	تزریق همراه یا بلافاصله بعد از غذا
انسولین کوتاه‌اثر	Regular (رگولار)	30 تا 60 دقیقه	2 تا 4 ساعت	5 تا 8 ساعت	تزریق ۳۰ دقیقه پیش از وعده غذایی
انسولین متوسط‌اثر	NPH	1 تا 2 ساعت	4 تا 12 ساعت	12 تا 18 ساعت	پوشش قند خون بین وعده‌ها یا همراه با انسولین سریع‌اثر
انسولین طولانی‌اثر	Glargine، Detemir	1 تا 2 ساعت	بدون اوج مشخص	20 تا 24 ساعت	کنترل قند پایه در طول شبانه‌روز
انسولین فوق‌طولانی‌اثر	Degludec	1 تا 2 ساعت	بدون اوج مشخص	بیش از 42 ساعت	کنترل پایدار قند خون با تزریق روزانه یا یک روز در میان
انسولین‌های ترکیبی	70/30، 75/25، 50/50	10 تا 60 دقیقه	1 تا 6 ساعت	12 تا 24 ساعت	جایگزینی ساده‌تر برای درمان ترکیبی