ددلیفت بدون آسیب ددلیفت، یکی از آندسته حرکات ظریفی است، که انجامشان نیاز به تکنیک بالایی دارد. سنگینی وزنه هم خطر آسیب دیدگی به کمر را افزایش می دهد. آنچه در ادامه خواهید خواند، شیوه درست انجام ددلیفت است.
ددلیفت
ددلیفت، حرکتی عالی برای تقویت عضلات همسترینگ و کمر است. در این حرکت، ورزشکار ابتدا وزنه را از زمین می کند، و سپس درحالیکه پاهایش را صاف می کند، و شانه هایش را عقب می دهد، می ایستد. صاف نگه داشتن پشت، برای جلوگیری از ایراد فشار بر ستون مهره ها و کمر، حائز اهمیت است.
ددلیفت هنگام ددلیفت، باید با تمرکز چنان پشت وزنه قرار بگیرید، که انگار روی یک صندلی نشسته اید. میله را محکم بگیرید. برای اطمینان بیشتر می توانید از بندهای مخصوص استفاده کنید.
دستهایتان را خلاف جهت یکدیگر بگیرید، و طوری بایستید که نیروی پاشنه هایتان به رانها منتقل شوند. در آغاز حرکت، رانها باید موازی زمین باشند. زانوها دقیقا عمود بر کف پا باشند، و دقت نمایید که نه جلوتر از پنجه ها، و نه عقب تر از پاشنه ها قرار داشته باشند. بدین ترتیب، باسن هم تا حد ممکن پایین قرار می گیرد.
یک نشانه بارز سنگینی بیش از حد هالتر، خم شدن ستون مهره ها یا کمر است. از چنین حالتی جدا پرهیز کنید، وگرنه آماده آسیب دیدگی باشید.
ددلیفت
از انحنای پشت جدا پرهیز نماییددر مرحله بعدی، اجرای قدرتمندانه حرکت بسیار مهم است. بکمک عضلات سرینی (باسن) و جلوران (چهارسر)، با حرکتی انفجاری وزنه را از زمین بکنید. تصور نکنید که وزنه را بالا می کشید، بلکه فکر کنید خود را به بالا فشار می دهید. در این حرکت، عضلات پایین تنه باید کار اصلی را انجام دهند، نه بازوها و کول.
ددلیفت پاصاف ددلیفت پاصاف نسبت به پسر عموی خود، ددلیفت معمولی، کمی دشوارتر است. برای شروع این حرکت، پاهایتان را به اندازه عرض شانه باز کنید. پنجه هایتان را یا می توانید موازی هم بگیرید، یا کمی به بیرون متمایل کنید. بهترین حالت را با تجربه پیدا خواهید کرد.
ددلیفت پاصاف با پیدا کردن بهترین حالت قرار گرفتن پا، وزنه هایی سنگینتر هم می توانید بزنید. دقت کنید که در طول تمرین کف پایتان کاملا در تماس با زمین باقی بماند.
حدود 2 اینچ (5 سانتیمتر) فاصله بین ساق پایتان و میله هالتر کفایت می کند. دستهایتان را هم مثل ددلیفت معمولی برعکس هم بگیرید. فاصله دستهایتان، فقط کمی بازتر از رانهایتان باشد. درصورت عدم اطمینان از قدرت دستهایتان، می توانید از بندهای مخصوص استفاده نمایید.
طی این حرکت، می توان سر را کمی بالا گرفت، اما کل ستون مهره ها از گردن تا کمر، باید در حالت خنثی طبیعی باقی بماند، و فشار وزنه بر پاشنه ها منتقل شود. بدین ترتیب، عضلات همسترینگ و سرینی درگیر می شوند. هرچند نام این حرکت، ددلیفت پاصاف است، اما بمنظور پرهیز از آسیب دیدگی در طول تمرین، زانوهایتان را کمی خم نگه دارید.
اکنون به مرحله بلند کردن می رسیم. هالتر را با قدرت عضلات همسترینگ بالا بیاورید؛ انگار که باسنتان را جلو می دهید. شانه ها و باسن باید با هم بالا بیایند، در غیراینصورت، بجای همسترینگ، بیشتر به کمر فشار می آید.
هالتر را آنقدر بالا بکشید، که صاف بایستید. حالا با پشت سر گذاشتن سخت ترین مرحله تمرین، ترتیب انجام مراحل پیشین را برعکس کنید. هالتر را تا جلوی ساق و نزدیک زمین پایین بیاورید، و دوباره هالتر را بالا بکشید. با دقت در انجام حرکاتی کنترل شده، نه تنها از بروز آسیب جلوگیری می شود، بلکه عضلات مورد نظرتان هم بخوبی هدف قرار می گیرند
هر کسی میتواند ددلیفت انجام دهد و تقریباً همه افراد نوعی از آن را در طول زندگی روزمره خود اجرا میکنند (مثلاً هنگام بلند کردن کودک از روی زمین یا برداشتن وسیلهای سنگین). اما اجرای اشتباه آن بسیار آسان است و میتواند باعث مشکلات آزاردهنده کمر و گردن شود.
ددلیفت معمولاً با هالتر انجام میشود، اما میتوان آن را با دمبل یا کتلبل نیز اجرا کرد. فرم صحیح بسته به نوع ددلیفت کمی متفاوت است؛ اما به طور کلی میتوان آن را در یک جمله خلاصه کرد: هرگز زانوها را قفل نکنید، از مفصل ران خم شوید، کمر را صاف نگه دارید و هالتر را از زمین بلند کنید.
رایجترین اشتباهات شامل قفل کردن پاها یا گرد کردن/قوس دادن کمر است که هم کارایی حرکت را کم میکند و هم میتواند آسیبزا باشد.
مراحل انجام ددلیفتمراحل انجام ددلیفت
مراحل انجام ددلیفت
۱. هالتر را با وزنه مناسب بارگذاری کنید. میتوانید تنها با خودِ هالتر نیز شروع کنید.
۲. روبهروی هالتر بایستید بهطوری که پنجه پا زیر آن قرار گیرد. پاها در عرض شانه و زانوها کمی خم باشند.
۳. با درگیر کردن عضلات مرکزی و صاف نگه داشتن کمر، از مفصل ران خم شوید.
۴. با گرفتن هالتر با هر دو دست و بهصورت گریپ پرنیشن (Overhand) دستها را کمی بیرونتر از پاها قرار دهید.
۵. باسن را عقب ببرید و زانوها را کمی بیشتر خم کنید؛ انگار در حال نشستن برای اسکوات هستید.
۶. عضلات سرینی را فعال کرده، پاشنهها را به زمین فشار دهید و همزمان باسن را به جلو بیاورید و هالتر را بالا بکشید. هالتر باید در مسیر حرکت نزدیک پاها بماند.
۷. وقتی کاملاً ایستادید، باسن را در بالاترین نقطه قفل کنید.
۸. باسن را آزاد کنید، آن را عقب ببرید، زانوها را خم کنید و هالتر را در مسیر نزدیک پاها به سمت زمین پایین بیاورید.
۹. درست قبل از برخورد با زمین، میتوانید هالتر را بهطور کنترلشده رها کنید و سپس از مرحله ۳ تکرار بعدی را آغاز کنید.
پس از کسب تسلط، وزنه، تعداد تکرار و سرعت مناسب را انتخاب کنید و این حرکت را در برنامه ثابت تمرینی خود قرار دهید.
ددلیفت بدون آسیب
مزایای ددلیفت
مزایای ددلیفت از شانهها تا عضلات ساق پا را دربرمیگیرد. نخست اینکه تسلط بر تکنیک ددلیفت برای زندگی روزمره بسیار کاربردی است. وقتی به استفاده از پاها بهجای کمر برای بلند کردن اجسام سنگین عادت کنید، فشار غیرضروری روی کمرتان کاهش مییابد.
ددلیفت برای ساختن عضلات پا، تقویت سرینیها، بهبود وضعیت بدنی و تقویت عضلات پشت فوقالعاده مؤثر است. افزون بر این موارد، ددلیفت عضلات مرکزی را محکمتر میکند، ساعدها را درگیر میسازد و قدرت گرفتن (Grip) را نیز بهبود میدهد.
از آنجایی که ددلیفت یک حرکت ترکیبی است، با یک تمرین چندین گروه عضلانی را همزمان درگیر میکند. وقتی چند عضله با هم کار میکنند، توانایی بلند کردن وزنههای سنگینتر افزایش مییابد و این یعنی رشد بیشتر عضلانی و قدرت انفجاری بالاتر در حرکات ورزشی دیگر.