بیوگرافی پل دیلت
پل دیلت (Paul Dillett) متولد ۱۲ آوریل ۱۹۶۵ در مونترال کانادا، یکی از چهرههای شاخص و ماندگار دنیای بدنسازی مدرن است. او بهخاطر جثه عظیم، تقارن بدنی خیرهکننده و تراکم عضلانی فوقالعادهاش شهرت دارد و بهدرستی لقب «هیولای نابغه» «پل ژوراسیک» را از هواداران خود گرفته است.
دیلت با قدی حدود ۱۸۵ سانتیمتر و وزنی در حدود ۱۵۰ کیلوگرم در دوران رقابت، یکی از تأثیرگذارترین فیزیکهای تاریخ را به نمایش گذاشت. اما پس از دوران مسابقه، مسیر تازهای را در زندگی خود آغاز کرد و به عنوان بنیانگذار و مدیرعامل سازمان زیبایی، تناسب اندام و مد جهان (WBFF) شناخته شد؛ نهادی که تلفیقی از بدنسازی، مدلینگ و فشن را بهصورت یک رویداد جهانی معرفی کرد.
سالهای آغازین و صعود به شهرت در بدنسازی
پل دیلت مسیر خود را بهطور غیرمنتظرهای آغاز کرد. او در ابتدا یک فوتبالیست بااستعداد بود و در تیم دانشگاه مونترال بازی میکرد، اما در اواخر دهه ۱۹۸۰ تصمیم گرفت وارد دنیای بدنسازی شود. ژنتیک استثنایی و رشد سریع عضلاتش باعث شد خیلی زود مورد توجه مربیان و بدنسازان حرفهای قرار گیرد.
در سال ۱۹۹۱، او برای اولینبار در مسابقات قهرمانی آمریکای شمالی شرکت کرد و با کسب مقام دوم، نامش در سطح ملی مطرح شد.
سال بعد، یعنی ۱۹۹۲، او با قهرمانی در مسابقات آمریکای شمالی کارت حرفهای IFBB خود را دریافت کرد و وارد عرصه جهانی شد. ترکیب نادری از حجم فوقالعاده و تقارن کلاسیک باعث شد دیله به یکی از چهرههای پیشرو نسل جدید بدنسازان دهه ۹۰ میلادی تبدیل شود. شانههای پهن، سینه حجیم و کمر باریک او الگویی تازه برای «غولهای عضلانی» آینده ایجاد کرد.
پل دیلت (Paul Dillett) زاده 12 آوریل 1965 در شهر مونترال در ایالت کبک کاناداست. پدر پل، فرانسوی و مادرش اهل جامائیکا بود. پل از کودکی عاشق فوتبال بود و در دوران دانشگاه برای تیمی از دانشگاههای مونترال بازی میکرد. او پس از دریافت مدرک دیپلم به مدت دو سال در باشگاه تورنتو بازی کرد.
در همین زمان بود که دیلت برای بهبود شرایط بدنی به باشگاههای بدنسازی رفت و آنقدر مجذوب تمرینات آن شد که تصمیم به ادامه ماجراجویی در این حرفه گرفت. شکلگیری سریع و زیبای عضلات پل باعث شد تا او مورد تشویق اکثر بدنسازان قرار گیرد. نخستین گام دیلت در مسابقات بدنسازی به سال 1991 و مسابقات قهرمانی آمریکای شمالی بازمیگردد؛ جایی که این بدنساز، رتبه دوم دسته سنگینوزن آن را به دست آورد. او در سال 1992، این رتبه را به قهرمانی ارتقا داد و علاوه بر رتبه نخست کلاس وزنی خود، ردهبندی کلی را نیز به نام خود کرد.
دوران اوج در IFBB و عصر هیولای نابغه
دهه ۱۹۹۰، دوران طلایی پل دیلت بود. او نخستین بار در مسابقات مستر المپیا ۱۹۹۳ شرکت کرد و با قرار گرفتن در رتبه هفتم در میان افسانههایی، چون دوریان ییتس و فلکس ویلر، توجه همگان را جلب کرد. ترکیب زیبایی و حجم بینظیر بدنش او را به یکی از محبوبترین چهرهها میان هواداران تبدیل کرد.
دیلت در سالهای بعد، ثبات و قدرت بدنی خود را حفظ کرد و در رقابتهای مهمی مانند Arnold Classic، Night of Champions و Ironman Pro Invitational موفق به کسب رتبههای برتر شد. با این حال، دوران حرفهای او خالی از چالش نبود؛ در مسابقات آرنولد کلاسیک ۱۹۹۴، او در صحنه دچار گرفتگی شدید عضلانی شد و برای چند دقیقه قادر به حرکت نبود؛ حادثهای که یکی از بهیادماندنیترین لحظات تاریخ بدنسازی شد. با وجود این اتفاق، او به رقابت ادامه داد و تا زمان بازنشستگی در سال ۲۰۰۶ در سطح حرفهای باقی ماند.
فیزیک بدنی پل دیلت، مرزی میان زیبایی کلاسیک و حجم افراطی بود و از او چهرهای منحصربهفرد ساخت. بسیاری از همدورهایهایش او را «معجزه ژنتیک» میدانستند و هوادارانش او را به عنوان نماد جسارت و قدرت انسانی تحسین میکردند.
پس از این قهرمانی بود که دیلت کارت حرفهای بدنسازی را دریافت کرده و با جو ویدر، بنیانگذار مستر المپیا قرارداد بست. دیلت در نخستین حضورش در مسابقات مستر المپیا که به سال 1993 بازمیگردد، رتبه ششم را بالاتر از بدنسازانی چون سانی اشمیت دریافت کرد. او در آرنولد کلاسیک و آیرون من این سال به رتبه چهارم رسید. فرم عضلات دیلت به گونهای بود که برخی داوران به او میگفتند که نیازی به ژست ندارد و همین که وارد صحنه میشود، برنده است. دیلت در مستر المپیای 1994 نیز عملکرد بسیار خوبی داشت و بالاتر از پورتر کاترل و ناصر السنباطی به جایگاه چهارم ردهبندی نهایی رسید. از دیگر نتایج دیلت در سال 1994، قهرمانی در دومین گرندپری آلمان و گرندپری فرانسه به همراه رتبه دوم ایتالیا و فرانسه (2)، رتبه سوم آلمان و اسپانیا و رتبه چهارم انگلستان بود.
حضور پل دیلت در مستر المپیا
پل دیلت بین سالهای ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۹ شش بار در مسابقات معتبر مسترالمپیا شرکت کرد و با قهرمانان افسانهای تاریخ بدنسازی روبهرو شد. نخستین حضور او در المپیا ۱۹۹۳ بود که با کسب رتبه هفتم، توجه جامعه بدنسازی را به خود جلب کرد؛ جایگاهی تحسینبرانگیز برای ورزشکاری تازهکار در میان نامهایی، چون دوریان ییتس، فلکس ویلر و شان ری.
در سال ۱۹۹۴، او با بدنی خشکتر و آمادهتر به صحنه بازگشت، اما رقابت سنگینتر شد و توانست در جایگاه چهارم قرار بگیرد، مقامی که البته بهترین مقام او در مسترالمپیا محسوب میشود. در سالهای بعد، دیلت بهطور پیوسته در میان ده نفر برتر قرار داشت و در سالهای ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ توانست مقام پنجم را به دست بیاورد. آخرین حضورش در المپیا ۱۹۹۹ رقم خورد، زمانی که تصمیم گرفت از رقابتهای حرفهای کنارهگیری کند و به مسیر جدیدی در زندگی بپردازد. او در این سال توانست مقام هفتم را کسب کند.
وی همچنین بین سالهای ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷ در مسابقات آرنولد کلاسیک نیز شرکت کرد و بهترین مقام خود را در سال ۱۹۹۶ به دست آورد و در جایگاه سوم ایستاد. در سال ۱۹۹۳ توانسته بود رتبه چهارم را کسب کند و در ۹۶ و ۹۷ نیز به ترتیب مقامهای پنجم و ششم را کسب کرد.
اگرچه هرگز به مجسمه «ساندو» دست نیافت، اما حضور پل دیلت در مستر المپیا فراموشنشدنی است. فیزیک عظیم، ساختار متقارن و کاریزمای خاص او باعث شد به یکی از بهیادماندنیترین چهرههای دهه ۹۰ در تاریخ بدنسازی جهان تبدیل شود.
از قهرمان تا کارآفرین: تولد WBFF
پس از خداحافظی از صحنه رقابت، دیلت تمرکز خود را بر کارآفرینی گذاشت. در سال ۲۰۰۷، او سازمان World Beauty Fitness & Fashion (WBFF) را بنیان گذاشت؛ نهادی که هدفش تغییر تعریف سنتی از مسابقات بدنسازی بود.
برخلاف فدراسیونهای کلاسیک، WBFF بر ترکیب تناسب اندام، زیبایی، مد و اجرای صحنهای تأکید داشت. دیلت با این ایده قصد داشت سکویی برای نمایش نه فقط بدن، بلکه شخصیت، اعتمادبهنفس و سبک زندگی افراد ایجاد کند.
سازمان او بهسرعت در سراسر جهان محبوب شد و در کشورهایی، چون کانادا، آمریکا، استرالیا، اروپا و آسیا رویدادهایی باشکوه برگزار کرد. تمرکز این سازمان بر جلوههای بصری، مد و پرزنتیشن صحنه، نسل تازهای از ورزشکاران و مدلها را به دنیای بدنسازی جذب کرد. امروزه، WBFF یکی از معتبرترین فدراسیونهای جهانی است که هزاران شرکتکننده و میلیونها بیننده دارد.
پل دیلت با درک عمیق از تحولات صنعت تناسب اندام، توانست آینده این رشته را پیشبینی کند؛ او بهخوبی دریافت که بدنسازی صرفاً نمایش عضله نیست، بلکه بخشی از فرهنگ سبک زندگی مدرن است. از طریق WBFF، او به الهامبخش نسل جدیدی از ورزشکاران، مدلها و کارآفرینان تبدیل شد.
این هیولای اهل کبک، یکی از شانسهای کسب عنوان قهرمانی آرنولد کلاسیک 1994 بود اما پس از ورود به صحنه، به دلیل کمآبی شدید بدنش، غش کرد و به بیمارستان منتقل شد. در بیمارستان، این مرد تنومند کانادایی آنچنان ضعیف شده بود که به مدت یک دقیقه، کاملاً جانش را از دست داده بود و توسط پزشکان احیا شد. او پس از بازگشت به زندگی، شوک سختی را تجربه کرده بود و باور نمیکرد که از مرگ، گریخته است. او در مرگ یک دقیقهای خود، به همراه سگش در یک فضای باز بود؛ فضایی که پر از حیوانات مورد علاقهاش بود. یکی از علل این تجربه سخت، تمرینات طاقتفرسای دیلت بود. او با روشهای خاصی از جمله اتصال عضلاتش به وولتاژ قوی برق و هیپنوتیزم در تمرین، بدنش را به شدت ضعیف و مستعد به بیماری کرده بود. تلاشهای پزشکان درنهایت منجر به نجات این بدنساز شد تا جامعه بدنسازی پس از محمد بن عزیزه، شوک دیگری را تجربه نکند.
پس از یک سال استراحت، دیلت در سال 1996 به استیج بازگشت و در رده پنجم مستر المپیای این سال قرار گرفت. از دیگر نتایج مسابقات بدنسازی دیلت در این سال، رتبه دوم گرندپریهای اسپانیا و سوئیس، حرفهای آیرون من و حرفهای سن خوزه به همراه رتبه سوم انگلیس و چک و رتبه چهارم آلمان و روسیه، بوده است. او در آرنولد کلاسیک این سال، بهترین نمایشاش را ارائه کرد تا دو سال پس از مرگ یک دقیقهای خود، در میان سه بدنساز برتر این آوردگاه، قرار گیرد.
او در سال 1997، رتبههای چهارم، پنجم و ششم گرندپریهای مختلف را کسب کرد و در مستر المپیا و آرنولد کلاسیک، به رتبههای پنجم و ششم رسید. پس از این سال، دیلت در مستر المپیای 1998 حضور یافت اما موفق به قرارگیری در ردهبندی نهایی نشد. او در سال 1999، پس از رتبه هفتم مستر المپیا به شب قهرمانان رفت و در رقابت با پاوول یابلونیکی، رتبه نخست این مسابقات را کسب کرد. رتبههای سوم شب قهرمانان 2000، ششم شب قهرمانان 2001 و هشتم حرفهای جنوب غربی همین سال، چهاردهم گرندپری مجارستان 2003 و رتبه دهم حرفهای 2006 مونترال، تجربیات بعدی این بدنساز، پیش از خداحافظی در سال 2007 بود.
او پس از خداحافظی به زندگی عادی خود بازگشت و آنچنان خود را سبکتر و عادیتر کرد که کسی باور نمیکرد مردی که از بدنسازی خداحافظی کرده، فرانکشتاین بدنسازی جهان است. دیلت در اواخر حضور حرفهای خود در بدنسازی، دچار بدبیاریها و گرفتاریهای مختلفی شد. او پس از تحمل معضلاتی چون تصادف، طلاق، فسخ قرارداد و ورشکستی، نتوانست به مانند دوران اوجش در بدنسازی بدرخشد و دوران خود در این حرفه را با خداحافظی در سال 2007، به پایان رساند.
از دست دادن گرین کارت آمریکا در سال 2003، از دیگر بدبیاریهای پل در آغاز قرن بیست و یکم بود. یکی از تمرینات عجیب پل در دوران حرفهای، استفاده از تمرینی روحی-جسمی مبتنی بر «ترحم»، «انگیزه» و «هوس» بود. او با هیپنوتیزم، خود را به خواب برد و از همراهانش خواست تا پیامی را مبتنی بر گروگانگیری دوشیزهای زیبا توسط یک هیولا را به او القا کنند و او با استفاده از این سناریو، خود را در یک منطقه جنگلی به چالش بکشد تا این دوشیزه خیالی را نجات دهد. این عمل باعث میشد تا در نتیجه آدرنالین بیشتر و در ادامه، خونرسانی بیشتر قلب، عضلات به فرم شکیلتری دست یابند.
میراث پل دیلت
کارنامه پل دیلت، روایت نوسازی و دیدگاهی فراتر از مرزهای سنتی است. او در دوران رقابت، یکی از بنیانگذاران عصر «حجم افراطی» بود و در دوران پس از آن، با ذهنی کارآفرینانه، بدنسازی را به جنبشی فرهنگی و جهانی تبدیل کرد. تأثیر او هنوز هم در قالب WBFF و الهامی که به ورزشکاران جوان میدهد، ادامه دارد.
دیلت امروز نیز چهرهای فعال در جامعه تناسب اندام است و در سخنرانیها و مصاحبههایش بر اهمیت سلامت، انگیزه و تکامل شخصی تأکید میکند. چه بهعنوان بدنسازی افسانهای و چه بهعنوان کارآفرینی خلاق، پل دیله در هر دو نقش، یکی از ستونهای اصلی دنیای فیتنس مدرن باقی مانده است
پل دیلت (Paul Dillett) 57 ساله، در دهه ۹۰ پس از کسب عنوان ۱۰ برتر در مستر المپیا در سال ۱۹۹۳، و رتبه چهارم در اولین آرنولد کلاسیک، به شهرت رسید. او با وزن ۱۵۰ کیلوگرم معروف به فرانکشتاین بود، اما پس از کنار گذاشتن بدنسازی حرفه ای، دیگر قابل تشخیص نیست.
تصویر او در چندین مقاله تناسب اندام و بدنسازی به نمایش درآمده است و روی جلد مجله «توسعه عضلانی» (Muscular Development) قرار گرفته است. او که در سال ۲۰۰۷ «مسابقات جهانی فیتنس و مد زیبایی» (WBFF) را تأسیس کرد، در سال ۲۰۱۲ بدنسازی حرفه ای را کنار گذاشت.
پل دیلت بدنساز معروف به فرانکشتاین
«مسابقات جهانی فیتنس و مد زیبایی» (World Beauty Fitness and Fashion Competition) نه تنها فیزیک افراد، بلکه حضور در صحنه، زیبایی و بازاری بودن آنها را نیز قضاوت می کند. برخی از دسته بندی های این مسابقه عبارتند از: بدنسازی حرفه ای مردانه، مدل ماهیچه ای، مدل تناسب اندام، فیگور حرفه ای زنان، مدل تناسب اندام دیوا (Diva Fitness Model) و مدل بیکینی دیوا (Diva Bikini Model).
دیلت در اوایل سال جاری درخصوص تجربه مرگش برای یک دقیقه در جریان رویداد آرنولد کلاسیک در سال ۱۹۹۴ صحبت کرد و فاش کرد که آن روز نزدیک بود که زندگی خود را از دست بدهد. او در سال ۲۰۲۱ نیز گفته بود که این حادثه تا حدی به دلیل کلسیم زیاد و کمبود منیزیم در بدن او بوده است. او گفت که به خاطر خشک شدن بدنش، پزشکان نمی توانند سوزن را در رگ های او فرو کنند.
این بدنساز که در آن زمان ۲۹ سال داشت گفت که هنگامی که برای یک دقیقه مرده بود احساس می کرد در یک فضای باز است. او توضیح داد: «حتی نمیدانستم که رفتهام، فقط میدانم که احساس میکردم در یک فضای باز هستم که آبی رنگ به نظر میرسید.» دیلت برای دو دهه دیگر به رقابت ادامه داد، اما گفت که این حادثه در پس ذهنش باقی مانده است.
پل دیلت در سال ۲۰۲۱ در یک مصاحبه اختصاصی گفت: «کاش مردم می توانستند بدنسازی را در دهه ۹۰ ببینند. ما تا زمانی که انگشتانمان متورم شود امضا می کردیم… هواداران آن روز خیلی سرسخت بودند.»
او افزود: «الان به مردم می گویم بدنسازی مرده است، بدنسازی مثل سابق نیست.»
