آنتی پرولاکتین ها

داستینکس یا کیبرگلین:
جهت بالا بودن پرولاکتین یا ترشح آن از هیپوفیز قدامی بکار میرود. یک هورمون سوماتوتروپیک بوده و از خانواده هورمون رشد میباشد و تاثیری بروی هورمونهای ال اچ، کورتیکتروپین و تیروئید ندارد. بالا بودن پرولاکتین در خانومها بدلیل آشکار جهت تولید شیر بوده اما در آقایان هیچ اثر آنابولیکی در عضلات ایجاد نکرده و همراه با نا باروری، و یا حتا ممکنه رشد سینه را سبب شود. گرچه در آقایان کمتر دیده شده اما بالا بودن این هورمون علاوه بر رشد بافت سینه میتواند موجب خروج مایعی از آن نیز بشود دراین صورت باید مصرف هورمون به سرعت متوقف شود.

البته هنوز دقیق مشخس نیست که بالا بودن پرولاکتین در کاسنایکه استروئید مصرف میکنند تحت تاثیر استروژن نیز میباشد یا نه والی میتوان دلیل را به جهت نبود بالانس هورمونی دانست. داستینکس به صورت قرصهای ۵۰۰ میکروگرامی بوده و از آوارزش در مصرف زیاد میتوان سر درد، حالت تحوع، یبوست، تشویش، بی اشتهایی، بیخابی، درد سینه، آکنه را نام برد. معمولا برای جلوگیری از ترشح پرولاکتین ۵۰۰ میکرو در هفته بکار میرود.

میتوان این دوز را به صورت دو وعده یا یک وعدهه مصرف کرد. میتوان دوز را هر ماه به اندازه ۵۰۰ میکرو افزایش داد تا نتیجه مطلوب بدست اید. معمولا حد اکثر دوز ۱ میلیگرم هفته ای مصرف میشود اما در بعضی موارد تا ۴.۵ میلیگرم هم افزایش بوده. معمولا باندانسازان هم از همین دوزها استفاده میکنند از ۲۵۰ میکرو دو بار در هفته (۵۰۰ میکرو) شروع کرده تا ۱ میل در هفته پیش میروند و معمولا ۴ تا ۶ هفته مصرف میشود.

آنتی پرولاکتین ها
آنتی پرولاکتین ها

پارلودل یا بروموکریپتین:
مسیلیت که ساختار شبیه به داستینکس را دارد نیز برای کاهش پرولاکتین بکار میرود و گاها جهت کاهش چربی. این ماده با نگاه داشتن هورمون لپتین در سطح بالا اجازه به کاهش چربی زیادی را در بدن میدهد و در هنگام رژیم بسیار مفید بوده هست. معمولا بصورت قرصهای ۲.۵ یا ۵ میلیگرمی هست. از اوارز مصرف کاهش فشار خون، گیجی، و حالت تحوع را میتوان نام برد. معمولا برای کنترل پرولاکتین از ۱.۲۵ تا ۲.۵ میلیگرم در روز استفاده میشود.

و میتوان هر ۲ الی ۷ روز دوز را ۲.۵ میلیگرم افزایش داد تا نتیجه مطلوب حاصل شود. جهت رژیم و کاهش چربی هم همین دوز را میتوان هنگام صبح استفاده کرد. البته جهت چربی سوزی هم باید بصورت دوره ای و کوتاه مدت ازش استفاده کرد. ۴ تا ۶ هفته استفاده از پارلودل مناسب بوده و سپس باید استراحت داد.
قابل توجه هست که سطح پروژسترون معمولا در مصرف ناندرولون و ترنبولون ممکنست در افراد حساس بالا رود در اینصورت نیاز به مصرف آنتی پرولاکتین ها وجود خواهد داشت در غیر اینصورت مصرف آنتی پرولاکتین ها زیاد معمول نمیباشد.

معرفی داروهای اگونیست و دوپامین و ضد پرولاکتین
داروهای ۱۹ نور به علت ساختاری که دارند می‌تونن افزایش پرولاکتین رو به همراه داشته باشن، افزایش پرولاکتین عوارض خاص خودش رو داره که مهم‌ترینش کمبود تستوسترون، اختلال نعوظ و بر هم خوردن مود و ژنیکوماستیه پرولاکتینی و ترشح مایع از سینه در آقایان و خانم‌ها می‌تونه باشه. در مورد کمبود تستوسترون و اختلال نعوظ اگر فرد به‌طور صحیح دوره دارویی رو انجام بده طبیعتاً اتفاق نمی‌افته، اما ژنیکوماستی پرولاکتینی و ترشح مایعات از سینه برای آقایان می‌تونه دردسرساز باشه.

ترشح پرولاکتین توسط دوپامین کنترل می‌شه که تو فیدبک منفی می‌شه با یک سری داروها این ترشح رو کنترل کرد. برای مثال به زنانی که دیگه نمی‌خوان شیردهی داشته باشن اما پرولاکتین بالا هست پزشک میاد داروهای دوپامیرنژیک مثل کابرگولین رو تجویز می‌کنه. داروهای در دسترسی که برای این کار وجود دارند کابرگولین، پرامی پکسول و بروموکریپتین هستند.

کابرگولین یکی از آگونیست های دوپامین هست (یعنی همون اثر رو در گیرنده داره) و با گیرنده D2 که گیرنده دیر اثری هست تعامل بالایی داره، این دارو برای بیماری پارکینسون و همچنین پرولاکتین بالا در خون استفاده می‌شه. دوز مصرفی این دارو با توجه به فرد و داروهای مصرفی ارتباط داره، اما معمولاً نهایت هفته‌ای 1 میلی‌گرم کفایت می‌کنه، کابرگولین نیمه عمر تقریباً 3 روزه داره.

پرامی پکسول هم یکی دیگر از آگونیست های دوپامین هست، با گیرنده‌های D3 و D2 تعامل داره ولی با گیرنده D3 هفت برابر از هر آگونیست دیگه ای تعامل داره ک بالاترین رو داره. تفاوت پرامی پکسول نیمه عمر کوتاهشِ ک 8 تا 12 ساعت هست که باید روزانه مصرف بشه و دوز کمتر که معمولاً 0.18 هست.

نکته جالب در داروی پرامی پکسول افزایش شدید هورمون رشد در 2 ساعت بعد از مصرف اون هست که البته همه دوپامینرژیک ها اینو دارن ولی کمتر از پرامی پکسول.

عوارض دوپامینرژیک ها
تنگی نفس
احتباس آب در مچ پا
کاهش وزن سریع
سرفه‌های شدید
سردرد
خشکی دهان
حالت تهوع
این عوارض با قطع مصرف یا کاهش دوز از بین می‌رود.

 

داروی کابرگولین یکی از انواع داروهایی است که برای درمان پرولاکتین بالا تجویز می‌شود. این دارو می‌تواند در درمان نازایی هم موثر باشد زیرا سطوح بالای پرولاکتین باعث اخلالات تخمک گذاری و اسپرم سازی در زنان و مردان می‌شود. تهیه این دارو با نسخه است.

یکی دیگر از داروهایی که در درمان و کنترل مقادیر بالای پرولاکتین تجویز می‌شود، داروی کابرگولین است. این دارو یک داروی نسبتا جدید است و توجه زیادی به آن شده است. اما این دارو را چگونه مصرف کنیم؟ آیا از عوارض آن آگاه هستید؟ چگونه می‌توان این دارو را به بهترین شکل مصرف کرد؟ برای پیشگیری از عوارض آن چه کنیم؟ برای پیدا کردن پاسخ سوالات خود، این مطلب را مطالعه کنید یا از مشاوره دارویی دکترتو کمک بگیرید. اگر اختلالات هورمونی دارید، باید به دکتر غدد یا در مواردی به دکتر زنان مراجعه کنید. در دکترتو می‌توانید از بهترین دکترهای غدد و سایر تخصص‌ها نوبت دریافت کنید. با ما همراه باشید و درباره داروی کابرگولین اطلاعات کاربردی کسب کنید.

قرص کابرگولین چیست؟
کابرگولین دارویی است که عمدتاً برای درمان اختلالات مرتبط با سطوح بالای هورمون پرولاکتین استفاده می‌شود که می‌تواند به دلایل مختلفی مانند پرولاکتینوما (تومورهای ترشح کننده پرولاکتین) و سایر شرایطی باشد که بر غده هیپوفیز تأثیر می‌گذارد. این دارو متعلق به دسته‌ای از داروهای شناخته شده به عنوان آگونیست‌های دوپامین است.

کابرگولین با تقلید از عمل دوپامین، یک انتقال دهنده عصبی در مغز، عمل می‌کند. این مکانیسم منجر به کاهش تولید و ترشح پرولاکتین از غده هیپوفیز می‌شود. مانند هر دارویی، استفاده از کابرگولین باید تحت راهنمایی پزشک باشد که می‌تواند اثربخشی و عوارض جانبی را کنترل کند.

برخی از اشکال دارویی کابرگولین و اسامی رایج:

Cabaser, Dostinex
قرص کابرگولین-مینو ۱ میلی‌گرم
قرص کابرگولکس ۲ میلی‌گرم
قرص کابرلین ۰.۵ میلی‌گرم
قرص داستینکس ۰.۵ میلی‌گرم
قرص کابولین ۱ میلی‌گرم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *