روش های شناسایی ورزشکاران معتاد! | پایگاه تخصصی بدنسازی و پاورلیفتینگ
مشاهده منو

پایگاه تخصصی بدنسازی و پاورلیفتینگ




 راهنمای اتصال و استفاده از کانال ادکوان در تلگرام



آخرین ارسالی های انجمن ادکوان

روش های شناسایی ورزشکاران معتاد!

دسته بندی: مقالات متفرقه

روش های شناسایی ورزشکاران معتاد!
شما هم دچار اعتیاد به ورزش هستید ؟
چه موقع می توان گفت که عادت سالم ورزش کردن از حالت طبیعی خود خارج شده است ؟
هر کسی که لذت جسمانی و آرامش ذهنی متعاقب یک جلسه تمرین واقعی را تجربه کرده باشد به خوبی می داند که این احساس کاملا با لذت (دروغین) ناشی از زدن یک پک سیگار قابل مقایسه است زیرا که شما را برای همیشه مشتری خود می کند و تحقیقات علمی هم این موضوع را تایید می کنند ورزش به طور غیر قابل انکاری موجب افزایش سطح هورمون های ارتقاء دهنده خلق و خو می گردد به عبارت دیگر آن احساسات سرخوشانه واقعیت دارند و حتی برخی ادعا می کنند که اینگونه احساسات درست به اندازه موادی مثل هیروئین اعتیادآور هستند .

روش های شناسایی ورزشکاران معتاد!

به عنوان یک طرفدار حرفه ای احساس خوب ناشی از ورزش من به طور عمدی از بکار گیری لغت اعتیاد برای تشریح رابطه افراد با ورزش خودداری می کنم و با استفاده اتفاقی از این لغت توسط افراد دیگر نیز مقابله می نمایم فردی که رابطه سالم اما مشتاقانه ای با ورزش و فعالیت بدنی داشته باشد ممکن است در این راه از وقت, پول ,خواب و حتی چیز های دیگری بگذرد که تصور آن هم برای دیگران دشوار است اما چنین مواردی کاملا در دامنه طبیعی و سالم قرار می گیرند

با این وجود در حالی که خیلی ها هرگز فرصت کافی را برای پرداختن به فعالیت های ورزشی مورد علاقه شان پیدا نمی کنند افراد دیگری هم هستند که شاید ورزش را به شکل ناسالمی مورد استفاده قرار داده و از زیاده روی در این امر عذاب باشند شما هم اگر فکر می کنید که نیازمند کنترل عادات ورزشی خود هستید بهتر است مراقب علائم خطر زیر باشید:
تعهدات شغلی یا خانوادگی شما تحت تاثیر قرار گرفته اند اگر مدام با همسرتان مشاجره می کنید یا از کارتان می زنید تا به تمرین بپردازید یا اگر آنقدر مشغول ورزش می شوید که نمی توانید مسئولیت های شغلی و خانوادگی را به نحو احسن به انجام برسانید زمان آن فرا رسیده تا در اولویت های تان تجدید نظر کنید
ورزش را تا رسیدن به نقطه آسیب یا نقصان عملکرد ادامه می دهید یادتان باشد سازگاری ها و پیشرفت های حاصل در بعد تناسب اندام و سلامتی زمانی پدیدار می شوند که فرصت کافی برای ریکاوری را در اختیار بدن بگذارید اگر در راستای دستیابی به سرخوشی ناشی از ترشح اندروفین (هورمونی نشاط آور و مسکن ملقب به مورفین داخلی بدن !) مدام به اجرای تمرینات سخت تر سریع تر یا طولانی تر می پردازید بدانید که در حال تخریب بدن تان هستید آسیب های مزمن خستگی و افسردگی همگی از علائم پدیده ای به نام زیاده روی در تمرین می باشند که اگر اصلاح نشود می تواند موجب بروز سندرم تمرین زدگی ردد که ریکاوری از آن گاهی تا چند سال به طول می انجامد
متعاقب از دست دادن جلسات تمرین به شدت احساس گناه یا پشیمانی می کنید همه ما گاهی به مشکلاتی بر می خوریم که امکان رفتن به باشگاه را از ما سلب می کنند زمانی که این اتفاق رخ می دهد طبیعی است که جای خالی انرژی و تمرکز ناشی از تمرین را در طول روز احساس کنید اما اگر از دست دادن یک جلسه تمرین برایتان برابر با احساس گناه شدید و ترس کاذب از خراب شدن بدن تان است یا اینکه اصلا نمی توانید چیزی به نام از دست دادن تمرین را تحمل کنید و حتی در شرایط بیماری / آسیب دیدگی نیز حاضرید قید سلامتی تان را بزنید و به باشگاه بروید حتما لازم است تا در مورد رابطه تان با ورزش بیشتر فکر کنید
دچار مشکلات اقتصادی شده اید برخی از ورزش ها به شدت پر هزینه هستند اینکه برای تامین هزینه های خرید مکمل و غذاهای پروتئینی به رانندگی تاکسی می پردازید خودش بحث دیگری است اما اگر قسط هایتان عقب افتاده یا برای استمرار عادات ورزشی تان به گرفتن وام با بهره زیاد متوسل شده اید بهتر است کمی مراقب باشید!
ورزش را بنا به دلایلی مغایر با سلامتی دنبال می کنید یا برای رسیدن به اهداف تان به دارو متوسل شده اید اگر برای جبرات عادات غلط غذایی و پر خوری هایتان به سراغ ورزش می روید یا برای بهبود عملکرد یا ظاهر بدن تان به مصرف مواد ممنوعه می پردازید یقینا در محدوده خطر قرار دارید و بهتر است به یک متخصص سلامت روان مراجعه کنید.
حتما قبلا این عبارت را شنیده اید که میانه روی بهترین کار است این موضوع به خصوص در زمینه تلاش برای دستیابی به آمادگی جسمانی و تناسب اندام صدق می کند جایی که هیچ پیشرفتی بدون برخورداری از زمان استراحت و ریکاوری کافی حاصل نمی شود اگر خودتان را در شگفت از این موضوع یافتید که آیا در رابطه با ورزش وارد محدوده ناسالم شده این من به شما توصیه می کنم که حتما با یک پزشک یا متخصص سلامت روان به مشاوره بپردازید.

۴ نظر
مدیریت

ارسال نظر



ارسال نظر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ما در شبکه های اجتماعی

آپارات کلوب اینستاگرام یوتیوب گوگل پلاس توییتر فیسبوک