صدمات بخش پائینی پشت | پایگاه تخصصی بدنسازی و پاورلیفتینگ
مشاهده منو

پایگاه تخصصی بدنسازی و پاورلیفتینگ




 راهنمای اتصال و استفاده از کانال ادکوان در تلگرام



آخرین ارسالی های انجمن ادکوان

صدمات بخش پائینی پشت

صدمات بخش پائینی پشت
صدمات بخش پائینی پشت تقریبا نگرانی تمام ورزشکاران می باشد چرا که صدمات پشت می تواند کاملا آنها را ناتوان و از کار انداخته سازد

صدمات بخش پائینی پشت

آناتومی بخش پائینی پشت
مهره های کمری (بخش تحتانی پشت) شامل ۵ مهره می باشند مهرها استخوانهای بزرگی هستند که برای جذب وزن بدن طراحی شده اند بین مهره ها دیسکهای بین مهره ای است که وقتی به ستون مهره ها ضربه وارد می شود به عنوان جذب کننده ضربه عمل خواهند کرد هسته میانی دیسکها یک توده نیمه جامد (شبیه مایع) است که مایع (ژلاتینی) هسته ای نامیده می شود

بخش خارجی دیسکها ترکیبی است از حلقه های بافت فیبر وز که حلقه لیفی نامیده می شود مهره ها از طریق تعدادی مفاصل جفتی که مفاصل سطحی نامیده می شوند بهم وصل می شوند . این مفاصل در کنترل خم شدن راست شدن و چرخش مهره ها و همچنین در تحمل وزن همکاری می کنند تعداد زیادی لیگامنت نیز برای ثابت نگه داشتن مهره های کمری وجود دارند این لیگامنتها شامل لیگامنت های بین خاری فوق خاری لیگامنتهای طولی خلفی و قدامی , لیگامنت فلاوا و لیگامنت کپسولی مفصل های تک محوری (مسطح) می باشند.
با توجه به اهداف توصیفی عضلات بخش تحتانی پشت به لابه های سطحی میانی و عمقی تقسیم می شوند عضلات سطحی و میانی در حرکات اندامها و بازدم نقش دارند در حالیکه عضلات عمقی در حرکات ستون مهره ها نقش دارند.
عضلات راست کننده ستون فقرات و چندپری بعنوان عضلات عمقی ای هستند که بیشتر آسیب های پرورش اندام کاران مربوط به این عضلات می باشد

علل صدمات بخش تحتانی پشت
تمریناتی که به طور غلط انجام شده و یا خیلی مناسب نیستند مسئول اصلی آسیبهای بخش تحتانی پشت می باشند که از میان آنها می توان لیفت مرده پشت ران را نام برد در این نوع حرکات دو مشکل عمده وجود دارد:
۱- اکثر ورزشکاران تمایل دارند به جای اینکه با کمر صاف حرکت لیفت مرده پشت ران را انجام دهند با پشت گرد اجرا نمایند
۲- اکثر ورزشکارن میله را خیلی پائین برده و در اثر محدودیت فیزیولوژیکی عضلات همسترینگ کشیده می شوند
یک تحقیق جالب توسط آدامز و همکاران نشان داد که محدودیت خم شدن در ابتدا لیگامنتهای بین خاری و فوق خاری را کشیده و متعاقب آن لیگامنتهای مفصلی و دیسکهای بین مهره ای نیز کشیده می شوند آنها اظهار داشتند که وقتی پشت گرد بوده و خم شدن نیز در دامنه طبیعی حرکت باشد تحمل آسیبهای لیگامنت بخش تحتانی پشت بسیار راحت تر است زمانی که در طول این حرکت پشت تان را صاف نگه دارید لیگامنتها عضلات و دیسک ها از نظر مکانیکی بهتر می توانند شدت نیروهای وارده را تحمل کنند

جلوگیری از آسیب
همواره تکنیک صحیح بلند کردن در به حداقل رساندن آسیب های وارده به بخش تحتانی پشت کمک خواهد کرد تکنیک صحیح تنفس در هنگام بلند کردن برای جلوگیری از آسیب ها بسیار مهم است نگه داشتن نفس در موقع وزنه زدن بسیار خطرناک است زیرا سبب افزایش فشار درون دیسکها شده که خود سبب بیرون زدگی دیسک می شود (عموما همان لغزش دیسکهاست) بنابراین بیرون دادن نفس در هنگام عمل پرس در تمرین بخش مثبت و گرفتن تنفس در مرحله ریلکسیشن بخش منفی حرکت مهم است

آسیب عضلات
چرخش دهنده سردستی
چرخش دهنده های سردستی شاید شایعترین بخش آسیب پذیر در پرورش اندام کاران و ورزشکاران رشته های قدرتی باشد.

آناتومی چرخش دهنده های سردستی
چهار عضله اطراف شانه وجود دارد که کتف را به استخوان بازو وصل می کند : فوق خاری تحت خاری گرد کوچک و تحت کتفی تاندونهای این عضلات به شکل یک ورقه تاندونی-عضلانی با یکدیگر ترکیب شده و به نام گرداننده سر دستی به زیر کپسول لیفی مفصل شانه متصل شده و در داخل برجستگی های کوچک و بزرگ استخوان بازو قرار می گیرند چرخش دهنده های سر دستی با نگه داشتن سر استخوان بازو در حفره دوری سبب ثابت نگه داشتن و محافظت از مفصل شانه می شوند
عمده آسیب های وارده به چرخش دهنده های سر دستی به عضله فوق خاری وارد می شود این عضله به عنوان ثابت کننده مفصل شانه دور کننده و چرخش دهنده خارجی استخوان بازو عمل می کند.سایت ادکوان. همچنین به همراه عضله دلتوئید به بالا آوردن استخوان بازو در مفصل شانه کمک می نماید عضله فوق خاری از نظر آسیب پذیری بسیار حساس می باشد خصوصا در هنگام فعالیتهای که شامل به کار گیری مکرر دستها فراتر از صفحه افقی باشد به دلیل وضعیت آناتومیکی این عضله که از زیر قوس غرابی آخرمی بطرف برجستگی بزرگ استخوان بازو عبور می کند
در سال ۱۹۷۲ نیز مشخص کرد که قوص کاربردی حرکت بالا آوردن شانه به طرف جلو می باشد نه به پهلو و این برخورد عمدتا در برابر لبه قدامی زائده آخرمی و لیگامنت غرابی آخرمی بوجود می آید برخورد بیشتر در مناطق عروقی تاندون فوق خاری اتفاق می افتد که اغلب اوقات سبب التهاب تاندون در آن ناحیه می شود

۲ نظر
مدیریت

ارسال نظر



ارسال نظر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ما در شبکه های اجتماعی

آپارات کلوب اینستاگرام یوتیوب گوگل پلاس توییتر فیسبوک