مصاحبه بدون سانسور با دوریان یتس (بخش اول) | پایگاه تخصصی بدنسازی و پاورلیفتینگ
مشاهده منو

پایگاه تخصصی بدنسازی و پاورلیفتینگ




 راهنمای اتصال و استفاده از کانال ادکوان در تلگرام



آخرین ارسالی های انجمن ادکوان

مصاحبه بدون سانسور با دوریان یتس (بخش اول)

دسته بندی: بدنسازی و فیتنس

مطلبی که در ادامه خواهید خواند گفتگویی است با دوریان یتس که خواندن آن را به شما خوانندگان عزیز سفارش می کنیم

دوریان یتس

س : فکر می کنم بیشتر ترجیح می دهید با وزنه آزاد تمرین کنید ؟
ج : نه این طور نیست حرکات اصلی هستند که اجرای آنها با وزنه آزاد ایده آل است اما اگر برنامه تمرینی چند سال گذشته من را بررسی کرده باشید خواهید دید که ترکیبی از حرکات با وزنه ای آزاد و دستگاه بوده است
به نظر من هر دو فواید و معایبی دارند و ترکیب آنها در قیاس با انتخاب هر کدام از آنها به صورت مجزا بهتر جواب می دهد

س: اوایل نگاه جدیت به یک برنامه کاربردی در تمرین در مختصر بودن شدت بالای آن و پراکندگی اجرای آن بود که به میزان زیادی نیز برگرفته از تفکرات کسانی هم چون مایک منترز و آرتر جونز بود چه چیزی باعث شد که این شیوه تمرینی را در قیاس یا شیوه تمرینی متداول برگزینی؟
ج دوریان من یک ادم منطقی نگری هستم و اطاعاتی که ازطریق مایک وارتر به دستم میرسد منطقی می نمود من از جمله ادم هایی هستم که اگر قرار باشد کاری انجام بدهم در اولین قدم به کیفیت آن می نگرم و سپس آن را آنالیز می کنم و تا جای ممکن اطلاعات مرتبط با آن را جمع آوری می کنم بیاد نمی آورم که چطور به این اطلاعات لازم برای تصمیم گیری دست یافتم اما تمام سعی ام در جمع آوری حداکثر اطلاعات کردم و سپس با مطالعه دقیق آنها به کاراییشان برای خودم پی بردم سپس با ترکیب این اطلاعات با تجارب عملی ام و گوش دادن دقیق به واکنش بدنم خیلی سریع پی بردم که وقتی پا را فراتر از حد معینی از حجم تمرین یا فرکانس تمرین می گذارم عوارض تمرین زدگی در من نمایان می شود در کلامی دیگر یعنی عدم ریکاوری کافی ,نداشتن خواب مناسب ,سیستم عصبی خسته و از همه مهم تر ندیدن هیچ نوع پیشرفتی این دقیقا به من نشان داد که نیاز به خاتمه دادن به تمرین در رویکرد تمرینی ام دارم طی چندین سال برنامه تمرینی ام را بر مبنی اصول و روابط حاکم بر شدت تمرین حجم تمرین فرکانس تمرین و زمان بازسازی مورد نیاز بدن اصلاح کردم بنابراین با وجود این که مطالب آرتز جونز و منتزر را میخواندم و در چند مناسبت با آنها صحبتی داشتم و چند بار هم با مایک منتزر تمرین کردم اطلاعات و تجارب آنها را با شیوه تمرینی رایج ترکیب کرده و شیوه تمرینی پیوندی (hybrid) خودم را متشکل از هر دو سیستم تمرینی بود پدید آوردم من با برخی از گفته های آرتر جونز و مایک منتزر موافق نیستم که یکی از آن تمرین ها تمرین کل بدن در یک جلسه تمرینی است

س: من هم موافقم برای نمونه بعد از تمرین پا بدن کاملا از انرژی تهی می شود اگر این قضیه فیزیکی (بدنی) نباشد حداقل به صورت ذهنی خواهد بود?
ج: بله خیلی زیاد است یک سری از چیز ها در تئوری خوب به نظر می رسند اما در عمل جواب نمی دهند بنابراین شما می بایست آنها را با هم تلفیق کنید این همان چیزی است که در رویکرد تئوریکی می خوانیم و یا در مورد آن فکر می کنیم و سپس آن را در برنامه تمرینی خود به کار می بندیم و تغییرات لازم را در حین تمرین بر روی آن اعمال می کنیم اگر در عمل کارگر واقع نشد پس جوابتان را گرفته اید و دیگر لزومی ندارد که خودتان را سرزنش کنید و دائم از خودتان بپرسید که چرا جواب نداد زمان آن فرا رسیده که سراغ برنامه, شیوه تمرینی دیگر بروید البته با وفاداری کامل به اصول تمرینات باشدت مضاعف
من هر اطلاعاتی را که مفید باشد نگه می دارم و مابقی را می گذارم کنار یعنی این کار را در مورد همه افراد عمومیت می دهم خواه این شخص یک فرد بی نام و نشان در بدنسازی باشد و یا در بالاترین درجات بدنسازی باشد که افراد مایک منترز و آرتر جونز را نیز شامل می شود من همیشه خواستار یاد گیری یک مطلب و حرکت جدیدی هستم در کل هیچ کس مربی و متخصص تغذیه من نبوده است در عوض به تمامی پیشنهاد ها و توصیه ها گوش فرا می دهم و هر کدام که بدردم می خورد بر می دارم و کارایی آن را تجربه می کنم این آن چیزی است که من دوست دارم که انجام دهم

دوریان یتس

س: آیا از تاکتیک ها و یا سیستم های تمرینی خاصی برای فائق آمدن بر نقاط ضعف عضلانی استفاده می کنید ؟
ج: در اکثر موقع برای برطرف کردن نقاط ضعف حرکات مربوط به آن بخش از عضله را در ابتدای جلسه تمرینی و یا همان اوایل شروع تمرین اجرا می کنم یعنی زمانی که در سطح انرژی فیزیکی و ذهنی ام را در بالاترین حد خود قرار دارد من همچنین از تکنیک های مختلف شدت دهنده استفاده می کنم البته همیشه این کار را انجام نمی دهم به طور واضح تمرین را تا خستگی عضلانی ادامه می دهم و سپس تکرار های کمکی و منفی را به آن اضافه می کنم .
تاکید من همیشه بر روی بخش منفی حرکت (پایین آوردن وزنه در حرکاتی مثل پرس سینه , پرس پا ) است چون که این بخش از حرکت به همان اندازه بخش مثبت (بلند کردن وزنه ) و چه بسا بیشتر اهمیت دارد که متاسفانه اکثر افراد آن را فراموش می کنند و عمده تمرکزشان بر روی بخش مثبت حرکت متمرکز می سازند.
پارگی های میکروسکوپی فیبرهای عضلانی عمدتا در حین اجرای بخش منفی حرکت ظاهر می گردد که مسئولیت پاسخ به رشد را دارد در اواخر تمرین وقتی که تکرارهای منفی را انجام می دهم به دلیل داشتن کنترل بیشتر بر روی حرکت اکثرا آن را به وسیله دستگاه انجام می دهم.
در برخی مواقع نیز تغییر یافته تمرینی را رست پاز(استراحت , توقف ) استفاده میکنم یعنی با اجرای ۵ تا ۶ تکرار با وزنه ای سنگین و سپس ۱۰ ثانیه استراحت و اجرای ۱ تا ۲ تکرار دیگر با همان وزنه من هم چنین از سیستم تمرینی ست های کم کردنی استفاده می کنم بدین منوال ۶ تا ۸ تکرار را تا خستگی عضلانی انجام میدهم سپس از مقدار وزنه تا حدودی کم می کنم و ۳ تا ۴ تکرار دیگر را تا خستگی نهایی عضله ادامه می دهم و یا حتی چند تکرار نیمه دی انتهای ست انجام می دهم .
من سیستم تمرینی پیش خستگی را به کار بردم اما برایم کارایی نداشت این یکی از آن سیستم های تمرینی است که در تئوری خیلی خوب به نظر می رسد ولی در عمل چندان کارایی ندارد افراد اغلب این اشتباه را مرتکب می شوند که اگر برای عضلات ضعیف شان حجم و فرکانس تمرینی بیشتری را لحاظ کنند نتیه می گیرند اما این کار هیچ کمکی به آنها نمی کند

س: در ارتباط با سیستم تمرینی پیش خستگی افرادی بوده اند که نتایج در خور توجهی دست یافته اند بنابراین این به شخص بستگی دارد برای مثال شما به احتمال زیاد دارای نسبت بالای فیبرهای سرعتی و فیبر های استقامتی در سرتاسر بدنتان هستید و به همین خاطر سریع خسته می شوید؟
ج : در گذشته سیستم تمرینی پیش خستگی را انجام داده ام که البته به صورت ست های مستقیم بود برای مثال برنامه تمرینی پاهایم را با حرکت جلو پا با دستگاه شروع می کردم و سپس چند لحظه استراحت کرده و سراغ اجرای حرکت پرس پا با دستگاه می رفتم من پی بردم که سیستم تمرینی رایج پیش خستگی بیشتر جنبه تمرین ایروبیک دارد یعنی بیشنر از این که از سیستم عضلانی بدن کار کشیده شود از سیستم تنفسی بدن کار کشیده می شد اجرای تمرین با شیوه پیش خستگی رایج از سخت ترین برنامه های تمرینی بود که تا به حال اجرا کردم واقعا در تمرین با این شیوه تنفس برایم دشوار می شد و هیچ احساسی هم در خصوص تحریک عضلات به هم دست نمی داد به همین خاطر مجبو شدم که شیوه تمرینی ام را تغییر بدم و به میزان کافی استراحت کنم

س : آیا نیازتان به استراحت بیشتر جنبه فیزیکی داشت یا ذهنی ؟
ج: بیشتر جنبه فیزیکی داشت ولی تا حدودی هم ذهنی بود زمانی که در حال اجرای حرکت جلو پا با دستگاه هستید می دانید که خیلی زود قرار است سراغ حرکت پرس پا با دستگاه بروید این جا است که تمرکزتان به دو بخش تقسیم می شود در گوشه ای از مغزتان این را می دانید که می بایست سریعا از یک دستگاه سراغ دیگر بروید من به شخصه دوست دارم عضله را تحریک , تخریب و سپس به آن استراحت بدهم و اعتقادی به یورش بردن از یک حرکت به حرکت دیگر را ندارم برای من پریدن از یک حرکت به حرکت دیگر به منزله تمرین ایروبیک می باشد و تمرین با این منوال نتیجه باعث خستگی دستگاه تنفسی ام می شود به خصوص اگر این تمرین برای عضلات بزرگی هم چون پا باشد

س: آیا تا به حال از پروتکل های تمرینی که برای پیشرفت مخرب بوده استفاده کرده ای؟
ج: بزرگترین اشتباه من به احتمال زیاد تلاش ام در جهت استفاده از یک مقدار وزنه ثابت با یک شدت تمرینی ثابت در کلامی دیگر یعنی تمرین در حدی فراتر از حد خستگی عضلانی در زمان نزدیک قبل از شرکت مسابقه بود تمرینات با شدت مضاعف به منظور تحریک منجر به رشد عضلات در صورت داشتن استراحت و کالری کافی عالی است اما زمانی که در حال آماده سازی برای شرکت در مسابقه هستید هدفتان می بایست تغییر کند و تمام تمرکزتان را بر روی حفظ عضلات و کاهش فاکتور آسیب دیدگی متمرکز سازید صحت این مورد علی الخصوص اگر در شرایطی که درصد چربی بدن و سطح انرژی پایین است و دارید با تمام وجود از عضلات و مفاصل کار می کشید نمود پیدا می کند .سایت ادکوان. در ضمن وقتی در حال رژیم گرفتن هستید و سخت تمرین می کنید خوبتان خوب نخواهد بود و این منزله نداشتن تمرکز کافی خواهد بود تمام فاکتور های فوق احتمال آسیب دیدگی را افزایش می دهند و در ضمن ریسک قرار گرفتن در شرایط ریکاوری تمامی موارد استرس زا ار قبیل ناکافی بودن کالری مورد نیاز بدن و نداشتن استراحت کافی و سخت تر شدن شرایط ریکاوری بدن افزایش خواهد یافت اگر قرار بود این کارها را انجام دهم حداکثر کاری که می کردم تمرین تا خستگی عضلانی و یا حتی کمتر از آن بود ۱ تا ۲ تکرار قبل از این که به خستگی کامل عضلانی برسم از ادامه دادن آن خودداری می کردم همین مقدار تحریک عضلانی به منظور حفظ حجم عضلانی زمانی که تمام تمرکز بر روی کاهش درصد چربی بدن متمرکز شده کافی می باشد .

دوریان یتس

س : آیا فکر می کنید با دستگاه قادر به اجرای حرکات کمتری هستید فکر می کنم با دستگاه فشار مستقیم بیشتری می توان روی عضله وارد کرد و به همین خاطر و بدلیل عدم نیاز به حفظ توازن بهتر می توان بر روی تفکیک عضله تمرکز کرد؟
ج : لزوما این طور نیست من پی برده ام که با دستگاه ها در قیاس با وزنه آزاد بهتر می توان حرکات تفکیکی برای عضله را بدون نیاز به صرف انرژی زیاد جهت توازن اجرا کرد اما یکی از معایب دستگاه ها این است که مسیر حرکتی ثابتی دارند فرق نمی کند که من از دستگاه استفاده کنم و یا شما هر دویمان از یک مسیر ثابت حرکتی تبعیت می کنیم اما اگر من بخواهم حرکت جلو بازو با دمبل را اجرا کنم و سپس شما بخواهید این کار را انجام دهید و بیاییم با نصب یک سری سنسور ها این حرکات را وارد کامپیوتر کنیم و سپس با وسیله کامپیوتر آنها را آنالیز کنیم خواهید دید که هر یک از ما مسیر کاملا متفاوتی با یکدیگر داریم و هر کدام از ما بیومکانیک حرکتی طبیعی بدنمان پیروی می کنم

س: آیا به لحاظ تحریک عصبی وزنه آزاد مزیت بیشتری دارد ؟
ج : بله و به همین خاطر هم هست که من از آن به منظور افزایش قدرت و تمرینات و افزایش قابلیت های ورزشی ام استفاده می کنم با این وجود کار هایی است که می توانید با دستگاه انجام دهید در صورتی که انجام آنها به وسیله وزنه آزاد غیر ممکن است و عکس این موضوع هم صدق می کند همانطور که بیشتر ذکر کردم بهترین کار تلفیق هر دو در برنامه تمرینی است

س : از چه تکنیک های روانی در قبل و حین تمرین به منظور افزایش کارایی تمرین استفاده می کنید؟
ج : من تمام نکات تمرینی و تغذیه ام را یادداشت می کنم یعنی هر روز و هر جلسه تمرینی کاملا مستند می شود و تمامی حرکات و وزنه های هر حرکت در آن ذکر می شود قبل از رفتن به باشگاه برنامه جلسه قبل را مطالعه می کنم و مقدار وزنه ها و تکرار ها را به خاطر می سپارم و سپس در ذهنم کاری که قرار است بلند کنم در آن جلسه انجام می دهم و حتی لباسی که قرار است در آن روز بپوشم را در ذهنم مجسم می کنم و بدین ترتیب به افکارم نظم کامل می دهم یکی از کارهای دیگر که انجام می دهم تصویر سازی ذهنی از وزنه ای که قرار است و نحوه انجام آن برای تعداد تکرار مشخص است در نتیجه وقتی وارد باشگاه می شوم به لحاظ ذهنی کاملا آماده هستم و هدفم را نیز از قبل مشخص کرده ام و در حین تمرین این موارد را در ذهنم مرور می کنم .

س: فکر نمی کنم در بین بدنسازها حتی بدنساز های حرفه ای افراد زیادی باشند که روند پیشرفت و نحوه ای تمرینات و تغذیه شان را یادداشت کنند؟
ج : بدنسازان زیادی بوده اند که در خصوص تمرین از من سوال می کردن و زمانی که از آنها می پرسیدم دفعه قبلی چکاری انجام داده اند و یا در سال قبل به چه صورت تمرین کرده اند در پاسخ با حالتی کاملا مردد میگفتند خیلی مطمئا نیستم و یا دقیقا به یاد نمی آورم اگر این مسئله در مورد شما نیز صدق کند پس مطمئا باشید که هرگز چیزی یاد نخواهید گرفت اگر یادداشتی از میزان پیشرفتتان ضبط کرده باشید بدین ترتیب نحوه پاسخ دادن بدنتان و کارا بودن برنامه تمرینی تان را در آن آورده باشید این به شما اجازه می دهد تا آن را اصلاح کنید اما اگر تمام کارها را بسپارید به حدس و گمان مثل این میماند که یک کاپیتان کشتی هستید که هیچ نقشه درست ندارد و بر روی دریا در کشتی به این امید نشسته که امواج آن را به سرزمین اعمالش برساند.

س : شاید دو تا از شایع ترین سوال های که از بدنسازها حرفه ای پرسیده شود این باشد که از چه دارو هایی استفاده کرده و دوز مصرفی اش در طول سال چه مقدار بوده است ؟ آیا شما به این سوال ها پاسخ می دهید ؟
ج : من هر وقت که سمیناری داشته باشم با این قبیل سوالات مواجه می شوم یک نکته خیلی ظریفی در این مابین وجود دارد که من قصد طفره رفتن از آن را از این جهت که بخواهم آن را به صورت یک راز نشان دهم ندارم اما من یک مسئولیتی هم دارم دوست ندارم چیزی را توصیه کرده و یا بگویم که دقیقا چه دوزی را مصرف می کنم بخاطر اینکه این مجلات را افراد بیشماری میخوانند که در میان آنها جوانان و نوجوانان زیادی وجود دارند مجلات خاص افرادی مشخصی که برای این مجلات مطلب می نویسند به عقیده من افراد بی مسئولیتی در خصوص ارائه دادن یک سری موارد مشخص هستند برای مثال می گویند تمامی بدنسازان حرفه ای این کار را می کنند و یا فلان کار دیگر را نمی کنند چندی قبل یک مطلبی را خواندم که نشان می دهد فرضا که بدنسازهای حرفه ای چه کارهای انجام می دهند واقعا این مطلب مرا ترساند برخی این مطالب تا جایی پیش می روند که شخص باور کند که نحوه تمرین و یا ژنتیک فرد هیچ نقشی در رسیدنش به این درجات در بدنسازی نداشته است و همه چیز از داروها بود
این مطلب را یک نوجوان می خواند و صحت آن را باور می کند و بدین ترتیب تمام فکرش این می شود که دارو برای او همه کار را می کند من می خواهم بگویم که من هم از همان چیز هایی که در دسترس تمامی بدنسازهای دیگر هست استفاده کرده ام و از هیچ چیز دیگری به غیر از آنها استفاده نکرده ام اما در مورد من موضوع فرق می کند من در یکی از شهرک های اقماری یک شهری در انگلیس زندگی می کردم و در آنجا آدم هیکلی و عضلانی توی سایز های من نبود و همین موضوع باعث شایع پراکنی ها زیادی شده بود
من از همان دارو های استروئیدی که در دسترس سایر افراد بود مثل تستسترون, ناندرلون و… استفاده کردم و همانطور که می دانید این دارو ها ۲۰ تا ۳۰ سال بود که در بازار به آسانی قابل تهیه بود اکثر افراد فکر می کنند اگر از این دارو ها استفاده کنند به طور باور نکردنی حجیم و عضلانی خواهند شد اما باید به آنها اطمینان داد که اصلا اینطور نیست دارو های استروئید به پروسه ساخت عضلات کمک می کنند اما به تنهایی عهده دار این کار نیستند و فرد می بایست سخت تمرین کند خوب و درست بخورد و به مقدار کافی استراحت کند تا در دراز مدت بتواند نتیجه بگیرد.

۲ نظر
مدیریت

ارسال نظر



ارسال نظر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ما در شبکه های اجتماعی

آپارات کلوب اینستاگرام یوتیوب گوگل پلاس توییتر فیسبوک